/akn/my/act/pua/2012/338
Text is served through the Arturio legal-data gateway. This reader shows the active Malaysia expression when available.
content_0
17 Oktober 2012 17 October 2012 P.U. (A) 338 WARTA KERAJAAN PERSEKUTUAN FEDERAL GOVERNMENT GAZETTE PERINTAH PELEPASAN CUKAI DUA KALI (KERAJAAN REPUBLIK INDIA) 2012 DOUBLE TAXATION RELIEF (THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDIA) ORDER 2012 DISIARKAN OLEH/ PUBLISHED BY JABATAN PEGUAM NEGARA/ ATTORNEY GENERAL’S CHAMBERS P.U. (A) 338 2 AKTA CUKAI PENDAPATAN 1967 DAN AKTA PETROLEUM (CUKAI PENDAPATAN) 1967 PERINTAH PELEPASAN CUKAI DUA KALI (KERAJAAN REPUBLIK INDIA) 2012
preamble_1
PADA menjalankan kuasa yang diberikan oleh subseksyen 132(1) Akta Cukai Pendapatan 1967 [Akta 53] dan subseksyen 65A(1) Akta Petroleum (Cukai Pendapatan) 1967 [Akta 543], Menteri membuat perintah yang berikut: Nama 1. Perintah ini bolehlah dinamakan Perintah Pelepasan Cukai Dua Kali (Kerajaan Republik India) 2012. Pelepasan cukai dua kali 2. Diisytiharkan bahawa perkiraan yang dinyatakan dalam Jadual telah dibuat oleh Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik India dengan tujuan untuk memberikan pelepasan daripada cukai dua kali berhubung dengan cukai Malaysia dan cukai India (sebagaimana yang ditakrifkan dalam setiap hal dalam perkiraan itu) dan adalah suai manfaat bahawa perkiraan itu dikuatkuasakan.
schedule_2
JADUAL (Perenggan 2) PERJANJIAN ANTARA KERAJAAN MALAYSIA DENGAN KERAJAAN REPUBLIK INDIA BAGI PENGELAKAN PENCUKAIAN DUA KALI DAN PENCEGAHAN PELARIAN FISKAL MENGENAI CUKAI ATAS PENDAPATAN Kerajaan Malaysia dan Kerajaan Republik India, berhasrat untuk membuat suatu Perjanjian bagi pengelakan pencukaian dua kali dan pencegahan pelarian fiskal mengenai cukai atas pendapatan dan dengan tujuan untuk menggalakkan kerjasama ekonomi antara kedua-dua negara, telah bersetuju seperti yang berikut: P.U. (A) 338 3 Perkara 1 ORANG YANG DILIPUTI Perjanjian ini hendaklah terpakai bagi orang yang merupakan pemastautin di satu atau kedua-dua Negara Pejanji. Perkara 2 CUKAI YANG DILIPUTI 1. Perjanjian ini hendaklah terpakai bagi cukai atas pendapatan yang dikenakan bagi pihak suatu Negara Pejanji atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatannya, tanpa mengira cara cukai atas pendapatan itu dilevikan. 2. Maka hendaklah dianggap sebagai cukai atas pendapatan semua cukai yang dikenakan atas jumlah pendapatan atau atas unsur pendapatan, termasuklah cukai atas laba daripada pemberian hakmilik harta alih atau harta tak alih dan cukai atas jumlah upah atau gaji yang dibayar oleh perusahaan. 3. Cukai yang sedia ada yang merupakan subjek Perjanjian ini ialah: (a) di India, cukai pendapatan, termasuk apa-apa surcaj ke atasnya; (kemudian daripada ini disebut “cukai India”); dan (b) di Malaysia: (i) cukai pendapatan; dan (ii) cukai pendapatan petroleum, (kemudian daripada ini disebut “cukai Malaysia”). 4. Perjanjian ini hendaklah juga terpakai bagi apa-apa cukai yang sama atau sebahagian besarnya serupa yang dikenakan selepas tarikh Perjanjian ini P.U. (A) 338 4 ditandatangani sebagai tambahan kepada, atau menggantikan, cukai yang sedia ada. Pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji hendaklah memberitahu satu sama lain tentang apa-apa perubahan penting yang telah dibuat dalam undang-undang pencukaian mereka. Perkara 3 TAKRIF AM 1. Bagi maksud Perjanjian ini, melainkan jika konteksnya menghendaki makna yang lain: (a) istilah “Republik India” ertinya wilayah India dan termasuklah laut wilayah dan ruang udara di atasnya, serta mana-mana zon maritim lain yang ke atasnya India mempunyai hak kedaulatan, hak dan bidang kuasa lain, mengikut undang-undang India dan mengikut undang-undang antarabangsa, termasuk Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Undang-Undang Laut ; (b) istilah “Malaysia” ertinya wilayah Persekutuan Malaysia, perairan wilayah Malaysia serta dasar laut dan subtanih perairan wilayah itu, dan ruang udara di atas kawasan itu, dan termasuklah mana-mana kawasan yang melewati batasan perairan wilayah Malaysia, serta dasar laut dan subtanih mana-mana kawasan sedemikian, yang telah atau boleh kemudian daripada ini ditetapkan di bawah undang-undang Malaysia dan mengikut undang-undang antarabangsa sebagai suatu kawasan yang ke atasnya Malaysia mempunyai hak kedaulatan dan bidang kuasa bagi maksud menjelajah dan mengeksploitasi sumber asli, sama ada hidup atau tidak hidup; (c) istilah “suatu Negara Pejanji” dan “Negara Pejanji yang satu lagi” ertinya Republik India atau Malaysia, sebagaimana yang dikehendaki oleh konteks; P.U. (A) 338 5 (d) istilah “orang” termasuklah seseorang individu, sesuatu syarikat, sesuatu badan orang dan apa-apa entiti lain yang dikira sebagai unit yang layak dikenakan cukai di bawah undang-undang percukaian yang berkuat kuasa di Negara Pejanji masing-masing; (e) istilah “syarikat” ertinya mana-mana pertubuhan perbadanan atau apa-apa entiti yang dikira sebagai suatu pertubuhan perbadanan bagi maksud cukai; (f) istilah “perusahaan Negara Pejanji” dan “perusahaan Negara Pejanji yang satu lagi” masing-masing ertinya suatu perusahaan yang dijalankan oleh pemastautin suatu Negara Pejanji dan suatu perusahaan yang dijalankan oleh pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi; (g) istilah “lalu lintas antarabangsa” ertinya apa-apa pengangkutan dengan kapal atau pesawat udara yang dikendalikan oleh suatu perusahaan Negara Pejanji, kecuali apabila kapal atau pesawat udara itu dikendalikan semata-mata antara tempat-tempat di dalam Negara Pejanji yang satu lagi; (h) istilah “pihak berkuasa berwibawa” ertinya: (i) di India: Menteri Kewangan, Kerajaan India atau wakilnya yang diberi kuasa; (ii) di Malaysia, Menteri Kewangan atau wakilnya yang diberi kuasa; (i) istilah “rakyat” ertinya: (i) mana-mana individu yang mempunyai kerakyatan atau kewarganegaraan suatu Negara Pejanji; dan P.U. (A) 338 6 (ii) mana-mana orang di sisi undang-undang, perkongsian atau persatuan yang memperoleh tarafnya sedemikian daripada undang-undang yang berkuat kuasa di suatu Negara Pejanji; (j) istilah “cukai” ertinya cukai Malaysia atau cukai India, sebagaimana yang dikehendaki oleh konteks, tetapi tidak termasuk apa-apa amaun yang kena dibayar berkenaan dengan suatu keingkaran atau peninggalan berhubung dengan cukai yang baginya Perjanjian ini terpakai atau yang berupa suatu penalti atau denda yang dikenakan berhubung dengan cukai-cukai itu; (k) bagi maksud Perjanjian, istilah “tahun fiskal” di mana jua terdapat bererti: (i) di India, tahun kewangan yang bermula pada 1 April; (ii) di Malaysia, pengertian yang diberikan oleh seksyen 20 Akta Cukai Pendapatan 1967. 2. Berkenaan dengan pemakaian Perjanjian ini pada bila-bila masa oleh suatu Negara Pejanji, mana-mana istilah yang tidak ditakrifkan dalam Perjanjian ini hendaklah, melainkan jika konteksnya menghendaki makna yang lain, mempunyai erti yang dipunyainya pada masa itu di bawah undang-undang Negara itu bagi maksud cukai yang baginya Perjanjian ini terpakai dan apa-apa erti di bawah undang-undang cukai yang terpakai bagi Negara itu mengatasi erti yang diberikan kepada istilah itu di bawah undang-undang lain Negara itu. Perkara 4 PEMASTAUTIN 1. Bagi maksud Perjanjian ini, istilah “pemastautin suatu Negara Pejanji” ertinya mana-mana orang yang, di bawah undang-undang Negara itu, boleh dikenakan cukai di dalamnya oleh sebab domisilnya, pemastautinannya, tempat pengurusannya atau apa-P.U. (A) 338 7 apa kriteria lain yang serupa jenisnya, dan termasuklah juga Negara itu, mana-mana subbahagian politik, pihak berkuasa tempatan atau badan berkanun yang ditubuhkan di bawah Akta Parlimen atau Dewan Undangan Negerinya. Istilah ini, walau bagaimanapun, tidak termasuk mana-mana orang yang layak dicukai di Negara itu hanya yang berkenaan dengan pendapatan daripada sumber di Negara itu. 2. Jika disebabkan oleh peruntukan perenggan 1 seseorang individu ialah pemastautin kedua-dua Negara Pejanji, maka tarafnya hendaklah ditentukan seperti yang berikut: (a) dia hendaklah disifatkan sebagai pemastautin hanya bagi Negara yang di dalamnya dia mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya; jika dia mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya di kedua-dua Negara, dia hendaklah disifatkan sebagai pemastautin hanya di Negara yang dengannya hubungan peribadi dan ekonominya adalah lebih rapat (pusat kepentingan utama); (b) jika Negara yang di dalamnya dia mempunyai pusat kepentingan utamanya tidak dapat ditentukan, atau jika dia tidak mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya di salah satu Negara, dia hendaklah disifatkan sebagai pemastautin hanya bagi Negara yang di dalamnya dia mempunyai tempat tinggal yang lazim; (c) jika dia mempunyai atau tidak mempunyai tempat tinggal yang lazim di kedua-dua Negara, dia hendaklah disifatkan sebagai pemastautin hanya bagi Negara yang dia merupakan rakyat; (d) jika dia merupakan rakyat atau bukan rakyat kedua-dua Negara, pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji hendaklah menyelesaikan persoalan itu melalui perjanjian bersama. P.U. (A) 338 8 3. Jika disebabkan oleh peruntukan perenggan 1 seseorang selain seorang individu ialah pemastautin kedua-dua Negara Pejanji, maka orang itu hendaklah disifatkan sebagai pemastautin hanya di Negara yang di dalamnya tempat pengurusan berkesannya berada. Jika Negara yang di dalamnya tempat pengurusan berkesannya berada tidak dapat ditentukan, pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji hendaklah menyelesaikan persoalan itu melalui perjanjian bersama. Perkara 5 ESTABLISMEN TETAP 1. Bagi maksud Perjanjian ini, istilah “establismen tetap” ertinya suatu tempat perniagaan tetap yang melaluinya perniagaan sesuatu perusahaan dijalankan secara keseluruhan atau sebahagiannya. 2. Istilah “establismen tetap” termasuklah khususnya: (a) suatu tempat pengurusan; (b) suatu cawangan; (c) suatu pejabat; (d) suatu kilang; (e) suatu bengkel; (f) suatu kedai jualan; (g) suatu gudang berkaitan dengan orang yang menyediakan kemudahan penyimpanan untuk orang lain; (h) suatu tempat penternakan, perladangan atau tempat untuk pertanian, perhutanan, perladangan atau aktiviti berkaitan yang dijalankan; dan (i) suatu lombong, telaga minyak atau gas, suatu kuari atau mana-mana tempat pengeluaran sumber asli yang lain. 3. (a) Suatu tapak bangunan atau pembinaan, pepasangan atau projek pemasangan atau menjalankan aktiviti penyeliaan yang berkaitan dengannya menjadi P.U. (A) 338 9 suatu establismen tetap hanya jika tapak, projek atau aktiviti tersebut kekal lebih daripada sembilan bulan. (b) Menyediakan perkhidmatan, termasuk perkhidmatan pakar runding, oleh sesuatu perusahaan melalui pekerja atau kakitangan lain yang diambil oleh perusahaan itu bagi tujuan tersebut menjadi suatu establismen tetap, tetapi hanya jika aktiviti tersebut berterusan (bagi projek yang sama atau berkaitan) dalam negara bagi tempoh atau tempoh-tempoh berjumlah lebih daripada 90 hari dalam apa-apa tempoh dua belas bulan. 4. Walau apa pun peruntukan yang terdahulu Perkara ini, istilah “establismen tetap” hendaklah disifatkan tidak termasuk: (a) penggunaan kemudahan semata-mata bagi maksud penyimpanan atau pempameran barangan atau dagangan kepunyaan perusahaan itu; (b) penyenggaraan suatu stok barangan atau dagangan kepunyaan perusahaan itu semata-mata bagi maksud penyimpanan atau pempameran; (c) penyenggaraan suatu stok barangan atau dagangan kepunyaan perusahaan itu semata-mata bagi maksud pemprosesan oleh perusahaan yang lain; (d) penyenggaraan suatu tempat perniagaan yang tetap semata-mata bagi maksud pembelian barangan atau dagangan, atau bagi maksud pengumpulan maklumat, bagi perusahaan itu; (e) penyenggaraan suatu tempat perniagaan yang tetap semata-mata bagi maksud menjalankan, bagi perusahaan itu, apa-apa aktiviti lain yang bersifat persediaan atau tambahan; P.U. (A) 338 10 (f) penyenggaraan suatu tempat perniagaan yang tetap semata-mata bagi mana-mana gabungan aktiviti yang disebut dalam subperenggan (a) hingga (e), dengan syarat bahawa aktiviti keseluruhan tempat perniagaan yang tetap itu yang terhasil daripada gabungan ini adalah bersifat persediaan atau tambahan. 5. Walau apa pun peruntukan perenggan 1 dan 2, jika seseorang - selain seorang ejen bertaraf bebas yang baginya perenggan 7 terpakai - bertindak di suatu Negara Pejanji bagi pihak perusahaan Negara Pejanji yang satu lagi, perusahaan itu hendaklah disifatkan mempunyai suatu establismen tetap di Negara Pejanji yang mula-mula disebut berkenaan dengan apa-apa aktiviti yang dijalankan oleh orang itu bagi perusahaan itu, jika orang itu: (a) mempunyai, dan lazimnya menjalankan di Negara itu suatu kuasa untuk membuat kontrak atas nama perusahaan itu, melainkan jika aktiviti orang itu terhad kepada aktiviti yang disebut dalam perenggan 4 yang, jika dijalankan melalui tempat perniagaan yang tetap, tidak akan menjadikan tempat perniagaan tetap itu suatu establismen tetap di bawah peruntukan perenggan itu; (b) tidak mempunyai kuasa sedemikian, tetapi lazimnya menyenggara di Negara yang mula-mula disebut itu suatu stok barangan atau dagangan yang daripadanya dia biasa memenuhi tempahan barangan atau dagangan bagi pihak perusahaan itu; atau (c) lazimnya mendapatkan tempahan dari Negara yang mula-mula disebut itu, keseluruhannya atau sebahagiannya bagi perusahaan itu sendiri. 6. Walau apa pun peruntukan yang terdahulu Perkara ini, suatu perusahaan insurans suatu Negara Pejanji hendaklah, kecuali berkenaan dengan menginsuranskan semula, disifatkan mempunyai establismen tetap di Negara Pejanji yang satu lagi itu jika perusahaan itu mengutip premium di wilayah Negara yang satu lagi itu atau P.U. (A) 338 11 menginsuranskan risiko yang terletak di dalamnya melalui seseorang selain ejen bertaraf bebas yang baginya perenggan 7 terpakai. 7. Sesuatu perusahaan tidak boleh disifatkan mempunyai suatu establismen tetap di Negara Pejanji hanya kerana perusahaan itu menjalankan perniagaan di Negara itu melalui broker, ejen komisen am atau mana-mana ejen lain yang bertaraf bebas, dengan syarat bahawa orang itu bertindak dalam perjalanan biasa perniagaan mereka. Walau bagaimanapun, apabila aktiviti ejen itu ditumpukan sepenuhnya atau hampir sepenuhnya bagi pihak perusahaan itu, dan syarat-syarat dibuat atau dikenakan antara perusahaan itu dengan ejen dalam hubungan komersial atau kewangan mereka yang berbeza daripada apa yang akan dibuat antara perusahaan yang bebas, dia tidak akan dianggap sebagai ejen bertaraf bebas dalam erti perenggan ini. 8. Hakikat bahawa sesuatu syarikat yang merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji mengawal atau dikawal oleh suatu syarikat yang merupakan pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi, atau yang menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi itu (sama ada melalui suatu establismen tetap atau selainnya), tidaklah dengan sendirinya menjadikan mana-mana satu syarikat itu suatu establismen tetap syarikat yang satu lagi. Perkara 6 PENDAPATAN DARIPADA HARTA TAK ALIH 1. Pendapatan yang diperolehi oleh pemastautin suatu Negara Pejanji daripada harta tak alih (termasuk pendapatan daripada pertanian atau perhutanan) yang terletak di Negara Pejanji yang satu lagi boleh dikenakan cukai di Negara yang satu lagi itu. 2. Istilah “harta tak alih” hendaklah mempunyai erti yang dipunyainya di bawah undang-undang Negara Pejanji yang di dalamnya harta itu terletak. Istilah itu hendaklah dalam apa-apa hal termasuk harta tambahan kepada harta tak alih, ternakan dan kelengkapan yang digunakan dalam pertanian dan perhutanan, hak yang baginya peruntukan undang-undang am berkenaan dengan harta tanah terpakai, usufruk harta P.U. (A) 338 12 tak alih dan hak kepada pembayaran berubah atau tetap sebagai balasan bagi mengerjakan, atau hak untuk mengerjakan, mendapan mineral, sumber dan sumber asli yang lain; kapal, bot dan pesawat udara tidaklah boleh dianggap sebagai harta tak alih. 3. Peruntukan perenggan 1 hendaklah terpakai bagi pendapatan yang diperoleh daripada penggunaan langsung, penyewaan, atau penggunaan dalam apa-apa bentuk lain harta tak alih. 4. Peruntukan perenggan 1 dan 3 hendaklah terpakai juga bagi pendapatan daripada harta tak alih suatu perusahaan dan untuk pendapatan daripada harta tak alih yang digunakan bagi pelaksanaan perkhidmatan persendirian bebas. Perkara 7 KEUNTUNGAN PERNIAGAAN 1. Keuntungan suatu perusahaan Negara Pejanji boleh dikenakan cukai hanya di Negara itu melainkan jika perusahaan itu menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi melalui suatu establismen tetap yang terletak di dalamnya. Jika perusahaan itu menjalankan perniagaan sebagaimana yang disebut terdahulu, keuntungan perusahaan itu boleh dicukai di Negara yang satu lagi tetapi hanya sekian banyak daripada keuntungannya yang boleh dikaitkan dengan establismen tetap itu. 2. Tertakluk kepada peruntukan perenggan 3, jika suatu perusahaan Negara Pejanji menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi melalui suatu establismen tetap yang terletak di dalamnya, maka hendaklah di setiap Negara Pejanji dikaitkan dengan establismen tetap itu keuntungan yang mungkin dijangkakan dapat dibuat olehnya jika perusahaan itu ialah suatu perusahaan yang berlainan dan berasingan yang terlibat dalam aktiviti yang sama atau serupa di bawah keadaan yang sama atau serupa dan yang berurusan dengan bebas sepenuhnya dengan perusahaan yang baginya ia merupakan establismen tetap. P.U. (A) 338 13 3. Dalam menentukan keuntungan sesuatu establismen tetap, maka hendaklah dibenarkan sebagai potongan perbelanjaan yang dilakukan bagi maksud establismen tetap itu, termasuk perbelanjaan pentadbiran eksekutif dan am yang dilakukan sedemikian, sama ada di Negara yang mana establismen tetap itu terletak atau di tempat lain, mengikut peruntukan undang-undang percukaian Negara itu. Walau bagaimanapun, potongan tersebut tidak dibenarkan bagi amaun, jika ada, yang dibayar (melainkan untuk pembayaran balik perbelanjaan sebenar) oleh establismen tetap kepada ibu pejabat perusahaan atau mana-mana pejabatnya yang lain, melalui royalti, fi atau bayaran seumpamanya yang lain sebagai balasan bagi penggunaan paten, kepandaian atau hak lain, atau melalui komisen atau caj lain bagi perkhidmatan khusus yang dijalankan atau bagi pengurusan, atau, kecuali dalam kes perusahaan perbankan, melalui bunga atas wang yang dipinjamkan kepada establismen tetap. Begitu juga, tidak boleh diambil kira, dalam menentukan keuntungan bagi sesuatu establismen tetap, bagi amaun yang dicajkan (melainkan untuk pembayaran balik perbelanjaan sebenar), oleh establismen tetap kepada ibu pejabat perusahaan atau mana-mana pejabatnya yang lain, melalui royalti, fi atau bayaran seumpamanya yang lain sebagai balasan bagi penggunaan paten, kepandaian atau hak lain, atau melalui komisen atau caj lain bagi perkhidmatan khusus yang dijalankan atau bagi pengurusan, atau, kecuali dalam kes perusahaan perbankan, melalui bunga atas wang yang dipinjamkan kepada ibu pejabat perusahaan atau mana-mana pejabatnya yang lain. 4. Setakat yang menjadi kebiasaan di Negara Pejanji untuk menentukan keuntungan yang hendak dikaitkan dengan establismen tetap atas dasar pembahagian jumlah keuntungan perusahaan itu kepada bahagiannya yang lain, tiada apa-apa dalam perenggan 2 boleh menghalang Negara Pejanji itu daripada menentukan keuntungan yang akan dikenakan cukai atas pembahagian sedemikian sebagaimana biasa; cara pembahagian yang diterima pakai hendaklah, walau bagaimanapun, merupakan keputusan yang mengikut prinsip yang termaktub dalam Perkara ini. 5. Tiada keuntungan boleh dikaitkan dengan sesuatu establismen tetap semata-mata kerana establismen tetap itu membeli barangan atau dagangan bagi perusahaan itu. P.U. (A) 338 14 6. Bagi maksud perenggan yang terdahulu, keuntungan yang hendak dikaitkan dengan establismen tetap itu hendaklah ditentukan melalui kaedah yang sama dari tahun ke tahun melainkan jika terdapat sebab yang baik dan mencukupi untuk melakukan sebaliknya. 7. Jika keuntungan termasuk butiran pendapatan yang diperkatakan secara berasingan dalam Perkara lain Perjanjian ini, maka peruntukan Perkara itu tidak akan terjejas oleh peruntukan Perkara ini. Perkara 8 PERKAPALAN DAN PENGANGKUTAN UDARA 1. Keuntungan yang diperoleh oleh sesuatu perusahaan Negara Pejanji daripada pengendalian kapal atau pesawat udara dalam lalu lintas antarabangsa hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara itu sahaja. 2. Bagi maksud Perkara ini, keuntungan daripada pengendalian kapal atau pesawat udara dalam lalu lintas antarabangsa hendaklah bermaksud keuntungan yang diperoleh oleh suatu perusahaan yang diperihalkan dalam perenggan 1 bagi pengangkutan penumpang, mel, binatang ternakan atau barangan melalui laut atau udara masing-masing yang dijalankan oleh tuan punya atau penerima pajak atau pencatar kapal atau pesawat udara termasuk: (a) penjualan tiket bagi pengangkutan sedemikian bagi pihak perusahaan lain; dan (b) penyewaan kapal atau pesawat udara yang bersampingan dengan apa-apa aktiviti yang berkaitan secara langsung dengan pengangkutan itu. 3. Keuntungan sesuatu perusahaan Negara Pejanji yang diperihalkan dalam perenggan 1 daripada penggunaan, penyenggaraan, atau penyewaan kontena (termasuk treler, baj dan kelengkapan yang berkaitan bagi mengangkut kontena) yang digunakan P.U. (A) 338 15 berkaitan dengan pengendalian kapal atau pesawat udara dalam lalu lintas antarabangsa yang merupakan bersampingan atau berkaitan dengan pengendalian kapal atau pesawat udara antarabangsanya hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara Pejanji itu kecuali kontena itu digunakan hanya dalam Negara Pejanji yang satu lagi itu. 4. Bagi maksud Perkara ini, bunga ke atas pelaburan berkaitan secara langsung dengan pengendalian kapal atau pesawat udara dalam lalu lintas antarabangsa hendaklah dianggap sebagai keuntungan yang diperoleh daripada pengendalian kapal atau pesawat udara tersebut jika ia penting dalam menjalankan perniagaan tersebut, dan peruntukan Perkara 11 tidak terpakai berhubungan dengan bunga itu. 5. Peruntukan perenggan 1 hendaklah terpakai juga bagi keuntungan daripada penyertaan dalam sesuatu kumpulan, perniagaan bersama atau agensi pengendalian antarabangsa. Perkara 9 PERUSAHAAN BERSEKUTU 1. Jika— (a) sesuatu perusahaan Negara Pejanji menyertai secara langsung atau tidak langsung dalam pengurusan, pengawalan atau modal sesuatu perusahaan Negara Pejanji yang satu lagi; atau (b) orang yang sama menyertai secara langsung atau tidak langsung dalam pengurusan, pengawalan atau modal suatu perusahaan Negara Pejanji dan suatu perusahaan Negara Pejanji yang satu lagi, dan dalam mana-mana satu hal syarat-syarat dibuat atau dikenakan antara kedua-dua perusahaan dalam hubungan komersial atau kewangan mereka yang berlainan daripada yang akan dibuat antara perusahaan bebas, maka apa-apa keuntungan yang, jika tidak kerana syarat-syarat itu, sepatutnya telah terakru kepada salah satu perusahaan itu, P.U. (A) 338 16 tetapi, disebabkan oleh syarat-syarat itu, telah tidak terakru sedemikian, bolehlah dimasukkan dalam keuntungan perusahaan itu dan dicukai dengan sewajarnya. 2. Jika sesuatu Negara Pejanji memasukkan dalam keuntungan suatu perusahaan Negara itu - dan mengenakan cukai dengan sewajarnya - keuntungan yang atasnya sesuatu perusahaan Negara Pejanji yang satu lagi telah dikenakan cukai di Negara yang satu lagi itu dan keuntungan yang dimasukkan sedemikian itu ialah keuntungan yang sepatutnya telah terakru kepada perusahaan Negara yang mula-mula disebut itu jika syarat-syarat yang dibuat antara kedua-dua perusahaan itu merupakan syarat-syarat yang akan dibuat antara kedua-dua perusahaan bebas, maka Negara yang satu lagi itu hendaklah membuat suatu penyelarasan yang sesuai kepada jumlah cukai yang dikenakan di dalamnya ke atas keuntungan itu. Dalam menentukan pelarasan sedemikian, perhatian yang sewajarnya hendaklah diberikan kepada peruntukan lain Perjanjian ini dan pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji hendaklah jika perlu berunding antara satu sama lain. Perkara 10 DIVIDEN 1. Dividen yang dibayar oleh suatu syarikat yang merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji kepada pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. 2. Walau bagaimanapun, dividen itu boleh juga dicukai di Negara Pejanji yang mana syarikat yang membayar dividen itu merupakan pemastautin dan mengikut undang-undang Negara itu, tetapi jika pemunya benefisial dividen itu merupakan pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi, cukai yang dikenakan sedemikian tidak boleh melebihi 5 peratus daripada jumlah kasar dividen itu. Perenggan ini tidaklah menjejaskan pencukaian syarikat itu berkenaan dengan keuntungan yang daripadanya dividen itu dibayar. P.U. (A) 338 17 3. Istilah “dividen” sebagaimana yang digunakan dalam Perkara ini ertinya pendapatan daripada syer atau hak lain, yang bukannya tuntutan hutang, penyertaan dalam keuntungan, dan juga pendapatan daripada hak korporat yang lain yang tertakluk kepada layanan pencukaian yang sama sebagaimana pendapatan daripada syer oleh undang-undang Negara itu yang baginya syarikat yang membuat pengagihan itu merupakan pemastautin. 4. Peruntukan perenggan 1 dan 2 tidaklah terpakai jika pemunya benefisial dividen itu, merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji, menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi yang baginya syarikat yang membayar dividen itu merupakan pemastautin, melalui suatu establismen tetap yang terletak dalamnya, atau menjalankan di Negara yang satu lagi itu perkhidmatan persendirian bebas dari suatu pusat kegiatan tetap yang terletak di dalamnya, dan pemegangan yang berkenaan dengannya dividen itu dibayar adalah sebenarnya berkaitan dengan establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu. Dalam hal yang sedemikian, peruntukan Perkara 7 atau Perkara 15, mengikut mana-mana yang berkenaan, hendaklah terpakai. 5. Jika sesuatu syarikat yang merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji memperoleh keuntungan atau pendapatan daripada Negara Pejanji yang satu lagi, maka Negara yang satu lagi itu tidak boleh mengenakan apa-apa cukai ke atas dividen yang dibayar oleh syarikat itu, kecuali setakat yang dividen itu dibayar kepada pemastautin Negara yang satu lagi itu atau setakat yang pemegangan yang berkenaan dengannya dividen itu dibayar adalah sebenarnya berkaitan dengan establismen tetap atau pusat kegiatan tetap yang terletak di Negara yang satu lagi itu, atau menjadikan keuntungan tidak diagihkan syarikat itu tertakluk kepada cukai atas keuntungan yang tidak diagihkan syarikat itu, walaupun jika dividen itu dibayar atau keuntungan tidak diagihkan itu terdiri daripada keseluruhannya atau sebahagiannya keuntungan atau pendapatan di Negara yang satu lagi itu. P.U. (A) 338 18 Perkara 11 BUNGA 1. Bunga yang terbit di suatu Negara Pejanji dan dibayar kepada pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi boleh dicukai di Negara Pejanji yang satu lagi itu. 2. Walau bagaimanapun, bunga itu boleh juga dicukai di Negara Pejanji yang dalamnya bunga itu terbit, dan mengikut undang-undang Negara itu, tetapi jika pemunya benefisial bunga itu merupakan pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi, cukai yang dikenakan sedemikian tidak boleh melebihi 10 peratus daripada jumlah kasar bunga itu. 3. Walau apa pun peruntukan perenggan 2, bunga yang terbit di suatu Negara Pejanji hendaklah dikecualikan daripada cukai di Negara itu jika ia diperoleh dan pemunya benefisialnya ialah: (a) dalam hal Malaysia: (i) Kerajaan Malaysia (ii) Kerajaan Negeri; (iii) Bank Negara Malaysia (iv) pihak berkuasa tempatan; (v) badan berkanun yang dimiliki sepenuhnya oleh Kerajaan; (vi) Bank Eksport-Import Malaysia Berhad (Bank EXIM); (vii) Bank Pembangunan Malaysia Berhad (Development Bank of Malaysia Berhad); (viii) Bank Perusahaan Kecil & Sederhana Malaysia Berhad (Small & Medium Enterprise Bank of Malaysia Berhad); dan (ix) Malaysia Industrial Development Finance Berhad; P.U. (A) 338 19 (b) dalam hal India: (i) Kerajaan; (ii) subbahagian politik; (iii) badan berkanun yang dimiliki sepenuhnya oleh Kerajaan; (iv) pihak berkuasa tempatan; (v) Bank Eksport-Import India (Bank EXIM); (vi) Bank Rizab India; (vii) Perbankan Pembiayaan Perindustrian India; (viii) Bank Pembangunan Perindustrian India; (ix) Bank Perumahan Negara; dan (x) Bank Pembangunan Perindustrian Kecil India; (c) mana-mana institusi lain sebagaimana yang boleh dipersetujui dari semasa ke semasa antara pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji. 4. Istilah “bunga” sebagaimana yang digunakan dalam Perkara ini ertinya pendapatan daripada semua jenis tuntutan hutang, sama ada dicagarkan melalui gadai janji atau tidak dan sama ada atau tidak mempunyai hak untuk menyertai dalam keuntungan penghutang, dan khususnya pendapatan daripada sekuriti kerajaan dan pendapatan daripada bon atau debentur, termasuk premium dan hadiah yang disertakan dengan sekuriti, bon atau debentur itu. Caj penalti kerana pembayaran lewat tidak boleh dianggap sebagai bunga bagi maksud Perkara ini. 5. Peruntukan perenggan 1 dan 2 tidaklah terpakai jika pemunya benefisial bunga itu, merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji, menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi yang dalamnya bunga itu terbit, melalui suatu establismen tetap yang terletak di dalamnya, atau melaksanakan di Negara yang satu lagi itu perkhidmatan persendirian bebas dari suatu pusat kegiatan tetap yang terletak di dalamnya, dan tuntutan hutang yang berkenaan dengannya bunga itu dibayar adalah sebenarnya berkaitan dengan establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu. Dalam hal P.U. (A) 338 20 yang sedemikian peruntukan Perkara 7 atau Perkara 15, mengikut mana-mana yang berkenaan, hendaklah terpakai. 6. Bunga hendaklah disifatkan terbit di suatu Negara Pejanji apabila pembayarnya merupakan seorang pemastautin Negara itu. Jika, walau bagaimanapun, orang yang membayar bunga itu, sama ada dia ialah pemastautin suatu Negara Pejanji atau tidak, mempunyai di suatu Negara Pejanji suatu establismen tetap atau pusat kegiatan tetap yang berkaitan dengan keberhutangan yang ke atasnya bunga itu dibayar telah dilakukan, dan bunga itu ditanggung oleh establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu, maka bunga itu hendaklah disifatkan terbit di Negara yang dalamnya establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu terletak. 7. Jika, disebabkan oleh suatu hubungan istimewa antara pembayar dengan pemunya benefisial atau antara kedua-dua mereka dengan mana-mana orang lain, jumlah bunga itu, dengan mengambil kira tuntutan hutang yang kerananya bunga itu dibayar, melebihi jumlah yang akan dipersetujui oleh pembayar dan pemunya benefisial itu jika tiada hubungan yang sedemikian, peruntukan Perkara ini hendaklah terpakai hanya bagi jumlah yang terakhir yang disebut itu. Dalam hal yang sedemikian, bahagian selebihnya bayaran itu tetap boleh dikenakan cukai mengikut undang-undang setiap Negara Pejanji, setelah mengambil kira dengan sewajarnya peruntukan lain Perjanjian ini. Perkara 12 ROYALTI 1. Royalti yang terbit di suatu Negara Pejanji dan dibayar kepada pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. 2. Walau bagaimanapun, royalti itu boleh juga dicukai di Negara Pejanji yang dalamnya royalti itu terbit, dan mengikut undang-undang Negara itu, tetapi jika penerima ialah pemunya benefisial royalti itu, cukai yang dikenakan sedemikian tidak boleh melebihi 10 peratus daripada jumlah kasar royalti itu. P.U. (A) 338 21 3. Istilah “royalti” sebagaimana yang digunakan dalam Perkara ini ertinya apa-apa jenis bayaran yang diterima sebagai balasan bagi penggunaan, atau hak untuk menggunakan, apa-apa hak cipta karya kesusasteraan, kesenian atau saintifik termasuk filem sinematograf, dan filem atau pita bagi penyiaran televisyen atau radio, apa-apa paten, cap dagangan, reka bentuk atau model, pelan, formula atau proses rahsia, atau bagi penggunaan, atau hak untuk menggunakan, kelengkapan perindustrian, komersial atau saintifik atau bagi maklumat (kepandaian) berkenaan dengan pengalaman perindustrian, komersial atau saintifik. 4. Peruntukan perenggan 1 dan 2 tidaklah terpakai jika pemunya benefisial royalti itu, yang merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji, menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi yang dalamnya royalti itu terbit, melalui suatu establismen tetap yang terletak di dalamnya, atau melaksanakan di Negara yang satu lagi itu perkhidmatan persendirian bebas dari suatu pusat kegiatan tetap yang terletak di dalamnya, dan hak atau harta yang berkenaan dengan royalti itu dibayar adalah sebenarnya berkaitan dengan establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu. Dalam hal yang sedemikian peruntukan Perkara 7 atau Perkara 15, mengikut mana-mana yang berkenaan, hendaklah terpakai. 5. Royalti hendaklah disifatkan terbit di suatu Negara Pejanji apabila pembayarnya ialah pemastautin Negara itu. Jika, walau bagaimanapun, orang yang membayar royalti itu, sama ada dia ialah pemastautin suatu Negara Pejanji atau tidak, mempunyai di suatu Negara Pejanji suatu establismen tetap atau pusat kegiatan tetap yang berkaitan dengannya kewajipan untuk membayar royalti itu telah dilakukan, dan royalti itu ditanggung oleh establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu, maka royalti itu hendaklah disifatkan terbit di Negara yang dalamnya establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu terletak. 6. Jika, oleh sebab suatu hubungan istimewa antara pembayar dengan pemunya benefisial atau antara kedua-dua mereka dengan mana-mana orang lain, jumlah royalti itu, dengan mengambil kira penggunaan, hak atau maklumat yang baginya royalti itu P.U. (A) 338 22 dibayar, melebihi jumlah yang akan dipersetujui oleh pembayar dan pemunya benefisial itu jika tidak ada hubungan yang sedemikian, peruntukan Perkara ini hendaklah terpakai hanya bagi jumlah yang terakhir disebut itu. Dalam hal yang sedemikian, bahagian selebihnya bayaran itu tetap boleh dikenakan cukai mengikut undang-undang setiap Negara Pejanji, setelah mengambil kira dengan sewajarnya peruntukan lain dalam Perjanjian ini. Perkara 13 FI BAGI PERKHIDMATAN TEKNIKAL 1. Fi bagi perkhidmatan teknikal yang terbit di suatu Negara Pejanji dan dibayar kepada pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. 2. Walau bagaimanapun, fi bagi perkhimatan teknikal boleh juga dicukai di Negara Pejanji yang dalamnya fi bagi perkhidmatan teknikal terbit dan mengikut undang-undang Negara itu, tetapi jika pemunya benefisial fi bagi perkhidmatan teknikal itu ialah pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi cukai yang dikenakan sedemikian tidak boleh melebihi 10 peratus daripada jumlah kasar fi bagi perkhidmatan teknikal itu. 3. Istilah “fi bagi perkhidmatan teknikal” ertinya apa-apa jenis bayaran sebagai balasan bagi apa-apa perkhidmatan pengurusan, teknikal atau perundingan yang diberikan termasuk penyediaan perkhidmatan oleh kakitangan teknikal atau kakitangan lain tetapi tidak termasuk bayaran untuk perkhidmatan yang disebut dalam Perkara 15 dan Perkara 16 Perjanjian ini. 4. Peruntukan perenggan 1 Perkara ini tidaklah terpakai jika pemunya benefisial fi bagi perkhidmatan teknikal itu, yang merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji, menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi yang dalamnya fi bagi perkhidmatan teknikal itu terbit melalui suatu establismen tetap yang terletak di dalamnya, atau melaksanakan di Negara yang satu lagi itu perkhidmatan persendirian bebas dari suatu pusat kegiatan tetap yang terletak di dalamnya, dan fi bagi P.U. (A) 338 23 perkhidmatan teknikal itu adalah sebenarnya berkaitan dengan establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu. Dalam hal yang sedemikian, peruntukan Perkara 7 atau Perkara 15, mengikut mana-mana yang berkenaan, hendaklah terpakai. 5. Fi bagi perkhidmatan teknikal hendaklah disifatkan terbit di suatu Negara Pejanji apabila pembayarnya ialah pemastautin Negara itu. Jika, walau bagaimanapun, orang yang membayar fi bagi perkhidmatan teknikal itu, sama ada dia ialah pemastautin suatu Negara Pejanji atau tidak, mempunyai di suatu Negara Pejanji suatu establismen tetap atau suatu pusat kegiatan tetap yang berkaitan dengannya kewajipan untuk membayar fi bagi perkhidmatan teknikal itu telah dilakukan, dan fi bagi perkhidmatan teknikal itu ditanggung oleh establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu, maka fi bagi perkhidmatan teknikal itu hendaklah disifatkan terbit di Negara Pejanji yang dalamnya establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu terletak. 6. Jika, oleh sebab suatu hubungan istimewa antara pembayar dengan pemunya benefisial atau antara kedua-dua mereka dengan mana-mana orang lain, jumlah fi bagi perkhidmatan teknikal yang dibayar melebihi, bagi apa-apa jua pun sebab, jumlah yang sepatutnya dipersetujui oleh pembayar dan pemunya benefisial itu jika tidak ada hubungan yang sedemikian, peruntukan Perkara ini hendaklah terpakai hanya bagi jumlah yang terakhir disebut itu. Dalam hal yang sedemikian, bahagian selebihnya bayaran itu tetap boleh dikenakan cukai mengikut undang-undang setiap Negara Pejanji, setelah mengambil kira dengan sewajarnya peruntukan lain Perjanjian ini. Perkara 14 LABA MODAL 1. Laba yang diperolehi oleh seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji daripada pemberian hakmilik harta tak alih yang disebut dalam Perkara 6 dan terletak di Negara Pejanji yang satu lagi boleh dicukai di Negara Pejanji yang satu lagi itu. 2. Laba daripada pemberian hakmilik harta alih yang menjadi sebahagian daripada harta perniagaan suatu establismen tetap yang dipunyai oleh perusahaan suatu Negara P.U. (A) 338 24 Pejanji di Negara Pejanji yang satu lagi, atau harta alih yang berkaitan dengan suatu pusat kegiatan tetap yang tersedia untuk pemastautin Negara Pejanji di Negara Pejanji yang satu lagi bagi maksud menjalankan perkhidmatan persendirian bebas, termasuk apa-apa laba daripada pemberian hakmilik establismen tetap itu (secara tunggal atau berserta keseluruhan perusahaan) atau daripada pusat kegiatan tetap itu, boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. 3. Laba daripada pemberian hakmilik kapal atau pesawat udara yang dikendalikan dalam lalu lintas antarabangsa, atau harta alih yang berkaitan dengan pengendalian kapal atau pesawat udara sedemikian hendaklah dicukai hanya di Negara Pejanji yang mana pemberi hakmilik itu bermastautin. 4. Laba yang diperolehi oleh seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji daripada pemberian hakmilik syer yang memperoleh lebih daripada 50 peratus nilainya secara langsung atau tidak langsung daripada harta tak alih yang terletak di Negara Pejanji yang satu lagi atau apa-apa hak lain berkaitan dengan harta tak alih tersebut boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. 5. Laba daripada pemberian hakmilik syer dalam syarikat yang bermastautin di suatu Negara Pejanji selain daripada yang disebut dalam perenggan 4 boleh dicukai di Negara itu. 6. Laba daripada pemberian hakmilik mana-mana harta selain daripada yang disebut dalam perenggan 1, 2, 3, 4 dan 5, boleh dikenakan cukai hanya di Negara Pejanji yang mana pemberi hakmilik itu ialah seorang pemastautin. Perkara 15 PERKHIDMATAN PERSENDIRIAN BEBAS 1. Pendapatan yang diperoleh oleh seseorang individu yang merupakan pemastautin suatu Negara Pejanji daripada pelaksanaan perkhidmatan profesional atau aktiviti lain yang bersifat bebas hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara itu P.U. (A) 338 25 melainkan dalam keadaan seperti yang berikut di mana pendapatan tersebut boleh juga dikenakan cukai di Negara Pejanji yang satu lagi: (a) jika dia mempunyai suatu pusat kegiatan tetap yang biasanya tersedia baginya di Negara Pejanji yang satu lagi itu bagi maksud menjalankan aktivitinya; dalam hal itu, hanya sekian banyak pendapatan itu yang boleh dikaitkan dengan pusat kegiatan tetap itu boleh dikenakan cukai di Negara yang satu lagi itu; atau (b) jika dia tinggal di Negara Pejanji yang satu lagi bagi satu tempoh atau tempoh-tempoh yang berjumlah atau agregatnya melebihi 183 hari dalam mana-mana tempoh dua belas bulan yang bermula atau berakhir dalam tahun kalendar fiskal yang berkenaan; dalam hal itu, hanya sekian banyak pendapatan yang diperoleh daripada aktivitinya yang dijalankan di Negara yang satu lagi boleh dikenakan cukai di Negara yang satu lagi itu. 2. Istilah “perkhidmatan profesional” termasuklah khususnya aktiviti saintifik, kesusasteraan, kesenian, pendidikan atau pengajaran yang bebas dan juga aktiviti bebas ahli perubatan, peguam, jurutera, arkitek, pakar bedah, doktor pergigian dan akauntan. Perkara 16 PERKHIDMATAN PERSENDIRIAN TIDAK BEBAS 1. Tertakluk kepada peruntukan Perkara 17, 19, 20, 21 dan 22, gaji, upah dan saraan seumpamanya yang lain yang diperolehi oleh seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji berkenaan dengan suatu pekerjaan hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara itu melainkan jika pekerjaan itu dijalankan di Negara Pejanji yang satu lagi. Jika pekerjaan itu dijalankan sedemikian, apa-apa saraan yang diperoleh daripada pekerjaan itu boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. 2. Walau apa pun peruntukan dalam perenggan 1, saraan yang diperolehi oleh seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji berkenaan dengan sesuatu pekerjaan yang P.U. (A) 338 26 dijalankan di Negara Pejanji yang satu lagi hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara yang mula-mula disebut itu jika: (a) penerima itu berada di Negara yang satu lagi bagi suatu tempoh atau tempoh-tempoh yang pada agregatnya tidak melebihi 183 hari dalam mana-mana tempoh dua belas bulan yang bermula atau berakhir dalam tahun fiskal yang berkenaan, dan (b) saraan itu dibayar oleh, atau bagi pihak, satu majikan yang bukannya pemastautin Negara yang satu lagi itu, dan (c) saraan itu tidak ditanggung oleh suatu establismen tetap atau pusat kegiatan tetap yang dipunyai oleh majikan itu di Negara yang satu lagi itu. 3. Walau apa pun peruntukan terdahulu Perkara ini, saraan yang diperoleh berkenaan dengan sesuatu pekerjaan yang dijalankan di atas kapal atau pesawat udara yang dikendalikan dalam lalu lintas antarabangsa, oleh suatu perusahaan Negara Pejanji boleh dicukai di Negara itu. Perkara 17 FI PENGARAH Fi pengarah dan bayaran seumpamanya yang lain yang diperolehi oleh seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji atas sifatnya sebagai seorang anggota lembaga pengarah sesuatu syarikat yang merupakan pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi boleh dicukai di Negara yang satu lagi itu. Perkara 18 SENIMAN DAN AHLI SUKAN 1. Walau apa pun peruntukan Perkara 15 dan 16, pendapatan yang diperolehi oleh seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji sebagai seorang penghibur, seperti P.U. (A) 338 27 seniman teater, wayang gambar, radio atau televisyen, atau pemuzik, atau sebagai seorang ahli sukan, daripada aktiviti persendiriannya yang dijalankan sedemikan di Negara Pejanji yang satu lagi, boleh dicukai di Negara Pejanji yang satu lagi itu. 2. Jika pendapatan berkenaan dengan aktiviti persendirian yang dijalankan oleh seseorang penghibur atau ahli sukan atas sifatnya yang sedemikian terakru bukan kepada penghibur atau ahli sukan itu sendiri tetapi kepada orang lain, pendapatan itu boleh, walau apa pun peruntukan Perkara 7, 15 dan 16, dicukai di Negara Pejanji yang dalamnya aktiviti penghibur atau ahli sukan itu dijalankan. 3. Peruntukan perenggan 1 dan 2, tidaklah terpakai bagi pendapatan yang diperoleh daripada aktiviti yang dijalankan di suatu Negara Pejanji oleh seorang penghibur dan ahli sukan jika aktiviti tersebut ditanggung sebahagian besarnya daripada dana awam satu atau kedua-dua Negara Pejanji atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatannya. Dalam hal yang sedemikian, pendapatan itu hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara Pejanji di mana penghibur atau ahli sukan itu ialah seorang pemastautin. Perkara 19 PENCEN 1. Tertakluk kepada peruntukan perenggan 2 Perkara 20, pencen, anuiti dan saraan seumpamanya yang lain yang dibayar kepada pemastautin suatu Negara Pejanji sebagai balasan bagi pekerjaan lampau hendaklah dicukai hanya di Negara itu. 2. Istilah “anuiti” ertinya suatu jumlah yang dinyatakan yang kena dibayar secara berkala pada masa yang dinyatakan, semasa hayat atau semasa suatu tempoh masa yang dinyatakan atau yang boleh ditentukan, di bawah kewajipan untuk membuat pembayaran sebagai pulangan bagi balasan yang memadai dan sepenuhnya dalam bentuk wang atau yang boleh dinilaikan dengan wang. P.U. (A) 338 28 Perkara 20 PERKHIDMATAN KERAJAAN 1. (a) Gaji, upah dan saraan seumpamanya yang lain, selain pencen, yang dibayar oleh suatu Negara Pejanji atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatan atau badan berkanunnya kepada seseorang individu berkenaan dengan perkhidmatan yang diberikan kepada Negara itu atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatan atau badan berkanunnya hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara itu. (b) Walau bagaimanapun, gaji, upah dan saraan seumpamanya yang lain itu hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara Pejanji yang satu lagi jika perkhidmatan itu diberikan di Negara itu dan individu itu merupakan pemastautin Negara itu yang: (i) merupakan rakyat Negara itu; atau (ii) tidak menjadi pemastautin Negara itu semata-mata bagi maksud memberikan perkhidmatan. 2. (a) Apa-apa pencen yang dibayar oleh, atau daripada kumpulan wang yang diwujudkan oleh, suatu Negara Pejanji atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatan atau badan berkanunnya kepada seseorang individu berkenaan dengan perkhidmatan yang diberikan kepada Negara itu atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatan atau badan berkanun hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara itu. (b) Walau bagaimanapun, pencen itu hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara Pejanji yang satu lagi jika individu itu merupakan pemastautin, dan rakyat, Negara itu. 3. Peruntukan Perkara 16, 17, 18 dan 19 hendaklah terpakai bagi gaji, upah dan saraan seumpamanya yang lain dan pencen berkenaan dengan perkhidmatan yang P.U. (A) 338 29 diberikan berkaitan dengan sesuatu perniagaan yang dijalankan oleh suatu Negara Pejanji atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatan atau badan berkanunnya. Perkara 21 PROFESSOR, GURU DAN SARJANA PENYELIDIKAN 1. Seseorang profesor, guru atau sarjana penyelidikan yang merupakan atau pernah menjadi pemastautin suatu Negara Pejanji sebaik sebelum membuat lawatan ke Negara Pejanji yang satu lagi bagi maksud mengajar atau melibatkan diri dalam penyelidikan, atau kedua-duanya, di universiti, kolej atau institusi lain yang diluluskan yang seumpamanya di Negara Pejanji yang satu lagi hendaklah dikecualikan daripada cukai di Negara yang satu lagi atas apa-apa saraan bagi pengajaran atau penyelidikan tersebut bagi tempoh tidak melebihi 2 tahun dari tarikh dia mula-mula tiba di Negara yang satu lagi itu. 2. Perkara ini hendaklah terpakai bagi pendapatan daripada penyelidikan hanya jika penyelidikan itu dijalankan oleh individu itu demi kepentingan awam dan bukan untuk kepentingan orang perseorangan atau orang tertentu. 3. Bagi maksud Perkara ini, seorang individu hendaklah disifatkan menjadi pemastautin suatu Negara Pejanji jika dia bermastautin di Negara itu dalam tahun fiskal di mana dia melawat Negara Pejanji yang satu lagi itu atau sebaik sebelum tahun fiskal itu. Perkara 22 PELAJAR 1. Seseorang pelajar yang merupakan atau pernah menjadi pemastautin suatu Negara Pejanji sebaik sebelum membuat lawatan ke Negara Pejanji yang satu lagi dan berada di Negara Pejanji yang satu lagi itu semata-mata bagi maksud pendidikan atau P.U. (A) 338 30 latihannya, selain daripada pemberian, pinjaman dan biasiswa hendaklah dikecualikan daripada cukai di Negara yang satu lagi itu mengenai: (a) bayaran yang dibuat kepadanya oleh orang yang bermastautin di luar Negara yang satu lagi itu bagi maksud saraan, pendidikan atau latihannya; dan (b) saraan yang diterima daripada suatu penggajian yang dijalankan di Negara Pejanji yang satu lagi itu jika penggajian itu secara langsung berkaitan dengan pengajiannya. 2. Manfaat Perkara ini hendaklah dilanjutkan hanya bagi satu tempoh masa yang bersesuaian atau mengikut kebiasaannya untuk menyempurnakan pendidikan atau latihan yang diambil, tetapi mana-mana individu tidak boleh mendapat manfaat Perkara ini, untuk lebih daripada enam tahun berturut-turut dari tarikh dia mula-mula tiba bagi maksud pendidikan atau latihannya di Negara yang satu lagi itu. Perkara 23 PENDAPATAN LAIN 1. Butiran pendapatan seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji, dari mana jua diperoleh, yang tidak diperkatakan dalam Perkara terdahulu Perjanjian ini hendaklah dikenakan cukai hanya di Negara itu. 2. Peruntukan perenggan 1 tidaklah terpakai bagi pendapatan, selain pendapatan daripada harta tak alih sebagaimana yang ditakrifkan dalam perenggan 2 Perkara 6, jika penerima pendapatan itu, sebagai seorang pemastautin suatu Negara Pejanji, menjalankan perniagaan di Negara Pejanji yang satu lagi melalui suatu establismen tetap yang terletak dalamnya, atau melaksanakan di Negara yang satu lagi itu perkhidmatan persendirian bebas dari suatu pusat kegiatan tetap yang terletak di dalamnya, dan hak atau harta yang berkenaan dengannya pendapatan itu dibayar P.U. (A) 338 31 sebenarnya berkaitan dengan establismen tetap atau pusat kegiatan tetap itu. Dalam hal yang sedemikian, peruntukan Perkara 7 atau Perkara 15, mengikut mana-mana yang berkenaan, hendaklah terpakai. 3. Walau apa pun peruntukan perenggan 1 dan 2, butiran pendapatan seseorang pemastautin suatu Negara Pejanji yang tidak diperkatakan dalam Perkara terdahulu Perjanjian ini dan yang terbit di Negara Pejanji yang satu lagi boleh juga dicukai di Negara yang satu lagi itu. Perkara 24 KAEDAH PENGHAPUSAN CUKAI DUA KALI 1. Undang-undang yang berkuat kuasa dalam mana-mana Negara Pejanji akan terus mentadbir pencukaian pendapatan di Negara Pejanji masing-masing kecuali jika peruntukan yang berlainan dibuat dalam Perjanjian ini. 2. Dalam hal India, pencukaian dua kali hendaklah dielakkan seperti yang berikut: Jika seseorang pemastautin India memperoleh pendapatan yang, mengikut peruntukan Perjanjian ini, boleh dicukai di Malaysia, India hendaklah membenarkan sebagai suatu potongan daripada cukai atas pendapatan pemastautin itu suatu jumlah yang bersamaan dengan jumlah cukai dibayar di Malaysia sama ada secara langsung atau melalui potongan pada sumber. Jumlah sedemikian tidak boleh, walau bagaimanapun, melebihi bahagian cukai itu (sebagaimana yang dikira sebelum potongan itu diberikan) yang sesuai dengan pendapatan yang boleh dicukai di Malaysia. 3. Bagi maksud perenggan 4, istilah “cukai dibayar di Malaysia” hendaklah disifatkan termasuk cukai yang sepatutnya, di bawah undang-undang Malaysia dan mengikut Perjanjian ini, telah dibayar atas apa-apa pendapatan yang diperoleh daripada sumber di Malaysia jika pendapatan itu tidak dikenakan cukai pada kadar yang dikurangkan atau dikecualikan daripada cukai Malaysia mengikut peruntukan Perjanjian ini dan insentif khas di bawah undang-undang Malaysia bagi penggalakan P.U. (A) 338 32 pembangunan ekonomi Malaysia yang berkuat kuasa pada tarikh Perjanjian ini ditandatangani atau mana-mana peruntukan lain yang boleh kemudiannya dimasukkan di Malaysia dalam pengubahsuaian, atau sebagai tambahan kepada, undang-undang itu, setakat yang undang-undang itu dipersetujui oleh pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji sebagai sebahagian besarnya bersifat serupa. 4. Dalam hal Malaysia, pencukaian dua kali hendaklah dielakkan seperti berikut: Tertakluk kepada undang-undang Malaysia berkenaan dengan kebenaran sebagai suatu kredit terhadap cukai Malaysia bagi cukai yang kena dibayar di mana-mana negara selain Malaysia, cukai India yang kena dibayar di bawah undang-undang India dan mengikut peruntukan Perjanjian ini, oleh seseorang pemastautin Malaysia berkenaan dengan pendapatan yang diperoleh dari India hendaklah dibenarkan sebagai suatu kredit terhadap cukai Malaysia yang kena dibayar berkenaan dengan pendapatan itu. Jika pendapatan sedemikian ialah dividen yang dibayar oleh sesuatu syarikat yang merupakan pemastautin di India kepada syarikat yang merupakan pemastautin di Malaysia dan yang memiliki tidak kurang daripada 10 peratus syer mengundi syarikat yang membayar dividen itu, kredit itu hendaklah mengambil kira cukai dibayar di India oleh syarikat itu berkenaan dengan pendapatan yang daripadanya dividen itu dibayar. Kredit itu tidak boleh, walau bagaimanapun, melebihi bahagian cukai Malaysia, sebagaimana pengiraan sebelum kredit itu diberikan, yang bersesuaian dengan pendapatan itu. 5. Bagi maksud perenggan 2, istilah “cukai dibayar di India” hendaklah disifatkan termasuk cukai yang akan, di bawah undang-undang India dan mengikut Perjanjian ini, kena dibayar atas apa-apa pendapatan yang diperoleh daripada sumber di India jika pendapatan itu tidak dikenakan cukai pada kadar yang dikurangkan atau dikecualikan daripada cukai India mengikut peruntukan Perjanjian ini dan insentif khas di bawah undang-undang India bagi penggalakan pembangunan ekonomi India yang berkuat kuasa pada tarikh Perjanjian ini ditandatangani atau mana-mana peruntukan lain yang boleh kemudiannya dimasukkan di India dalam pengubahsuaian, atau sebagai P.U. (A) 338 33 tambahan kepada, undang-undang itu setakat yang dipersetujui oleh pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji sebagai sebahagian besarnya bersifat serupa. Perkara 25 TIADA DISKRIMINASI 1. Rakyat suatu Negara Pejanji tidak tertakluk kepada Negara Pejanji yang satu lagi bagi apa-apa pencukaian atau apa-apa kehendak yang berkaitan dengannya, yang lain atau lebih membebankan daripada pencukaian dan kehendak yang berkaitan dengan rakyat Negara yang satu lagi itu dalam hal keadaan yang sama, terutamanya berkenaan dengan pemastautinan, adalah atau boleh dijadikan tertakluk. Peruntukan ini hendaklah, walau apa pun peruntukan Perkara 1, juga terpakai kepada orang yang tidak bermastautin di satu atau kedua-dua Negara Pejanji. 2. Pencukaian ke atas establismen tetap yang dipunyai oleh suatu perusahaan suatu Negara Pejanji di Negara Pejanji yang satu lagi tidak boleh dikenakan secara kurang baik di Negara yang satu lagi itu daripada pencukaian yang dikenakan ke atas perusahaan Negara yang satu lagi itu yang menjalankan aktiviti yang sama. Peruntukan ini tidak boleh ditafsirkan sebagai mewajibkan suatu Negara Pejanji untuk memberi pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi apa-apa elaun diri, relif dan pengurangan bagi maksud pencukaian berdasarkan status sivil atau tanggungjawab keluarga yang diberikan oleh Negara itu kepada pemastautinnya sendiri. Peruntukan ini tidak boleh ditafsirkan sebagai menghalang suatu Negara Pejanji daripada mempertanggungkan keuntungan establismen tetap yang suatu perusahaan Negara Pejanji yang satu lagi ada dalam Negara yang mula-mula disebut itu pada kadar yang lebih tinggi berbanding dengan kadar yang dikenakan ke atas keuntungan perusahaan yang serupa bagi Negara Pejanji yang mula-mula disebut itu, atau sebagai bercanggah dengan peruntukan perenggan 3 Perkara 7. 3. Kecuali jika peruntukan perenggan 1 Perkara 9, perenggan 7 Perkara 11, atau perenggan 6 Perkara 12, terpakai, bunga, royalti, fi bagi perkhidmatan teknikal dan perbelanjaan lain yang dibayar oleh suatu perusahaan Negara Pejanji kepada seseorang P.U. (A) 338 34 pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi hendaklah, bagi maksud menentukan keuntungan yang dikenakan cukai bagi perusahaan itu, boleh ditolak di bawah keadaan yang sama seolah-olah pembayaran itu telah dibayar kepada pemastautin Negara yang mula-mula disebut itu. 4. Perusahaan suatu Negara Pejanji, yang modalnya dipunyai atau dikawal sepenuhnya atau sebahagiannya, secara langsung atau tidak langsung, oleh seorang atau lebih pemastautin Negara Pejanji yang satu lagi, tidak boleh tertakluk di Negara yang mula-mula disebut itu kepada apa-apa pencukaian atau apa-apa kehendak yang berkaitan dengannya yang lain atau lebih membebankan daripada pencukaian dan kehendak berkaitan yang kepadanya perusahaan seumpamanya yang lain bagi Negara yang mula-mula disebut itu adalah atau boleh tertakluk. 5. Peruntukan Perkara ini hendaklah terpakai bagi cukai yang diliputi oleh Perjanjian ini. Perkara 26 TATACARA PERSETUJUAN BERSAMA 1. Jika seseorang menganggap bahawa tindakan satu atau kedua-dua Negara Pejanji mengakibatkan atau akan mengakibatkan kepadanya pencukaian yang tidak mengikut peruntukan Perjanjian ini, dia boleh, tanpa mengira remedi yang diperuntukkan oleh undang-undang domestik Negara itu, mengemukakan kesnya kepada pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji yang dia merupakan seorang pemastautin atau, jika kesnya termasuk di bawah perenggan 1 Perkara 25, kepada Negara Pejanji yang dia merupakan rakyatnya. Kes itu mestilah dikemukakan dalam masa tiga tahun daripada pemberitahuan pertama tentang tindakan yang mengakibatkan pencukaian yang tidak mengikut peruntukan Perjanjian ini. 2. Pihak berkuasa berwibawa hendaklah berusaha, jika didapati bahawa bantahan itu wajar dan jika pihak berkuasa berwibawa itu sendiri tidak dapat mencapai suatu penyelesaian yang memuaskan hati, untuk menyelesaikan kes itu melalui persetujuan P.U. (A) 338 35 bersama dengan pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji yang satu lagi, dengan berpandangan untuk mengelakkan pencukaian yang tidak mengikut peruntukan dalam Perjanjian ini. Apa-apa persetujuan yang dicapai hendaklah dilaksanakan walaupun terdapat apa-apa had masa dalam undang-undang domestik Negara Pejanji itu. 3. Pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji hendaklah berusaha untuk menyelesaikan melalui persetujuan bersama apa-apa kesulitan atau keraguan yang berbangkit tentang pentafsiran atau pemakaian Perjanjian ini. Mereka juga boleh berunding bersama bagi menghapuskan pencukaian dua kali dalam hal yang tidak diperuntukkan dalam Perjanjian ini. 4. Pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji boleh berhubung antara satu sama lain secara langsung bagi maksud mencapai persetujuan dalam perenggan yang terdahulu. Jika perlu supaya satu persetujuan boleh dicapai dengan mengadakan perbincangan secara bersemuka, perbincangan tersebut boleh diadakan melalui wakil pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji itu. Perkara 27 PERTUKARAN MAKLUMAT 1. Pihak berkuasa berwibawa Negara Pejanji hendaklah bertukar apa-apa maklumat yang dijangkakan berkaitan bagi menjalankan peruntukan Perjanjian ini atau bagi pentadbiran atau penguatkuasaan undang-undang domestik berkenaan dengan semua jenis cukai dan juga pengenaan bagi pihak Negara Pejanji, atau subbahagian politik atau pihak berkuasa tempatan setakat yang pencukaian di bawahnya tidak bertentangan dengan Perjanjian itu. Pertukaran maklumat ini tidak disekat oleh Perkara 1 dan 2. 2. Apa-apa maklumat yang diterima oleh suatu Negara Pejanji di bawah perenggan 1 hendaklah dianggap sebagai rahsia mengikut cara yang sama sebagaimana maklumat yang didapati di bawah undang-undang domestik Negara itu dan hendaklah dizahirkan hanya kepada orang atau pihak berkuasa (termasuk mahkamah dan badan P.U. (A) 338 36 pentadbiran) yang terlibat dengan penaksiran atau pemungutan, penguatkuasaan atau pendakwaan berkenaan dengan pemutusan rayuan berhubung dengan cukai yang disebut dalam perenggan 1, atau pengawasan tentang di atas. Orang atau pihak berkuasa itu hendaklah menggunakan maklumat itu hanya bagi maksud sedemikian. Mereka boleh menzahirkan maklumat itu dalam prosiding mahkamah awam atau dalam keputusan kehakiman. Walau apa pun yang terdahulu, maklumat yang diterima oleh Negara Pejanji boleh digunakan bagi tujuan lain, apabila maklumat tersebut boleh digunakan bagi tujuan lain di bawah undang-undang kedua-dua Negara dan pihak berkuasa berwibawa Negara pemberi maklumat itu memberi kuasa penggunaan sedemikian. 3. Peruntukan perenggan 1 dan 2 tidak sekali-kali dalam apa jua hal boleh ditafsirkan sebagai mengenakan kewajipan ke atas suatu Negara Pejanji: (a) untuk menjalankan langkah pentadbiran yang bercanggah dengan undang-undang dan amalan pentadbiran Negara Pejanji itu atau Negara Pejanji yang satu lagi; (b) untuk membekalkan maklumat yang tidak boleh didapati di bawah undang-undang atau mengikut perjalanan biasa pentadbiran Negara Pejanji itu atau Negara Pejanji yang satu lagi; (c) untuk membekalkan maklumat yang akan menzahirkan apa-apa rahsia perdagangan, perniagaan, perindustrian, komersial atau profesional atau proses perdagangan, atau maklumat yang penzahirannya akan bertentangan dengan dasar awam (ordre public). 4. Jika maklumat yang diminta oleh suatu Negara Pejanji mengikut Perkara ini, Negara Pejanji yang satu lagi hendaklah menggunakan langkah-langkah pengumpulan maklumatnya untuk mendapatkan maklumat yang diminta, walaupun Negara yang satu lagi itu tidak memerlukan maklumat itu bagi maksud pencukaiannya sendiri. Kewajipan yang terkandung dalam ayat terdahulu adalah tertakluk kepada pengehadan dalam perenggan 3 tetapi pengehadan itu tidak sekali-kali boleh ditafsirkan sebagai P.U. (A) 338 37 membenarkan suatu Negara Pejanji untuk enggan membekalkan maklumat hanya kerana ia tiada kepentingan domestik ke atas maklumat itu. 5. Peruntukan perenggan 3 tidak sekali-kali dalam apa jua hal boleh ditafsirkan sebagai membenarkan suatu Negara Pejanji untuk enggan membekalkan maklumat hanya kerana maklumat itu dipegang oleh bank, institusi kewangan lain, penama atau seseorang yang bertindak atas sifat agensi atau fidusiari atau kerana ia berkaitan dengan kepentingan pemunyaan seseorang. Perkara 28 PENGEHADAN MANFAAT 1. Peruntukan dalam Perjanjian ini tidaklah melarang sesuatu Negara Pejanji daripada menggunakan peruntukan dalam undang-undang domestiknya dan mengambil langkah-langkah tentang pengelakan dan pelarian cukai, sama ada diterangkan sedemikian atau tidak. 2. Pemastautin suatu Negara Pejanji tidak berhak mendapat manfaat Perjanjian ini jika urusannya diatur sebegitu rupa seolah-olah ia adalah tujuan utama atau salah satu tujuan utama untuk mendapatkan manfaat Perjanjian ini. 3. Kes entiti sah yang tidak mempunyai aktiviti perniagaan yang bonafide hendaklah diliputi oleh peruntukan Perkara ini. Perkara 29 ANGGOTA MISI DIPLOMATIK DAN JAWATAN KONSULAR Tiada apa-apa jua dalam Perjanjian ini boleh menyentuh keistimewaan fiskal anggota misi diplomatik atau jawatan konsular di bawah kaedah-kaedah am undang-undang antarabangsa atau di bawah peruntukan perjanjian khas. P.U. (A) 338 38 Perkara 30 PERMULAAN KUAT KUASA 1. Negara Pejanji hendaklah memaklumkan satu sama lain secara bertulis, melalui saluran diplomatik, tentang penyempurnaan tatacara yang dikehendaki oleh undang-undang masing-masing bagi permulaan kuat kuasa Perjanjian ini. 2. Perjanjian ini hendaklah berkuat kuasa pada tarikh pemberitahuan yang terkemudian yang disebut dalam perenggan 1 Perkara ini. 3. Peruntukan Perjanjian ini hendaklah mempunyai kuat kuasa: (a) di India, berkenaan dengan pendapatan yang diperoleh dalam mana-mana tahun fiskal bermula pada atau selepas hari pertama bulan April dalam tahun kalendar yang mengikuti tahun yang dalamnya Perjanjian ini mula berkuat kuasa; dan (b) di Malaysia, berkenaan dengan cukai Malaysia, bagi cukai yang boleh dikenakan bagi mana-mana tahun taksiran yang bermula pada atau selepas hari pertama bulan Januari dalam tahun kalendar yang mengikuti tahun yang dalamnya Perjanjian ini mula berkuat kuasa. 4. Perjanjian antara Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan India bagi Pengelakan Pencukaian Dua Kali dan Pencegahan Fiskal mengenai Cukai atas Pendapatan yang ditandatangani di Putrajaya pada 14 Mei 2001 hendaklah terhenti daripada berkuat kuasa apabila peruntukan Perjanjian ini mula berkuat kuasa mengikut peruntukan perenggan 3. P.U. (A) 338 39 Perkara 31 PENAMATAN Perjanjian ini hendaklah terus berkuat kuasa bagi tempoh yang tidak terbatas sehingga ditamatkan oleh suatu Negara Pejanji. Salah satu Negara Pejanji boleh menamatkan Perjanjian ini, melalui saluran diplomatik, dengan memberikan notis penamatan sekurang-kurangnya enam bulan sebelum berakhir mana-mana tahun kalendar yang bermula selepas habis tempoh lima tahun dari tarikh Perjanjian ini mula berkuat kuasa. Dalam keadaan sedemikian, Perjanjian ini hendaklah terhenti berkuat kuasa: (a) di India, berkenaan dengan pendapatan yang diperoleh dalam mana-mana tahun fiskal pada atau selepas hari pertama bulan April dalam tahun kalendar yang mengikuti tahun yang dalamnya notis itu diberikan; (b) di Malaysia, berkenaan dengan cukai Malaysia, bagi cukai yang boleh dikenakan bagi mana-mana tahun taksiran yang bermula pada atau selepas hari pertama bulan Januari dalam tahun kalendar yang mengikuti tahun yang dalamnya notis itu diberikan; PADA MENYAKSIKAN HAL YANG TERSEBUT DI ATAS, yang bertandatangan di bawah ini, yang telah diberi kuasa dengan sewajarnya, telah menandatangani Perjanjian ini. DIBUAT dalam dua salinan di Putrajaya pada 9 hari bulan Mei 2012, setiap satu dalam bahasa Hindi, Melayu dan Inggeris, kesemua teks sama sahnya. Sekiranya terdapat apa-apa pertikaian dalam pentafsiran, teks bahasa Inggeris hendaklah dipakai. P.U. (A) 338 40 KETUA SETIAUSAHA PERBENDAHARAAN PESURUHJAYA TINGGI INDIA KE KEMENTERIAN KEWANGAN MALAYSIA REPUBLIK INDIA PROTOKOL Pada menandatangani Perjanjian antara Kerajaan Malaysia dengan Kerajaan Republik India bagi Pengelakan Pencukaian Dua Kali dan Pencegahan Pelarian Fiskal mengenai Cukai Atas Pendapatan, yang bertandatangan di bawah ini telah bersetuju dengan peruntukan yang berikut yang hendaklah menjadi suatu bahagian penting Perjanjian: 1. Merujuk kepada perenggan 1 Perkara 4, maka difahami bahawa ayat kedua perenggan ini bukan untuk mengecualikan pemastautin negara yang mengamalkan prinsip wilayah dalam perundangan percukaian mereka. 2. Maka difahami bahawa orang yang layak mendapat manfaat pencukaian mengikut Akta Cukai Aktiviti Perniagaan Labuan 1990 tidak layak mendapat manfaat Perjanjian ini. Walau bagaimanapun, peruntukan dalam Perjanjian ini hendaklah terpakai bagi syarikat Labuan yang telah membuat pilihan muktamad untuk dikenakan cukai mengikut Akta Cukai Pendapatan 1967 Malaysia. P.U. (A) 338 41 3. Maka difahami bahawa istilah “boleh dikenakan cukai di Negara yang satu lagi” di mana juga terdapat dalam Perjanjian tidak sekali-kali dianggap sebagai menghalang negara pemastautin daripada mengenakan cukai atas pendapatan itu. 4. Maka difahami bahawa kedua-dua Negara Pejanji hendaklah mengkaji peruntukan Perkara 24 (Kaedah Penghapusan Cukai Dua Kali) bagi menimbang untuk melanjutkan manfaat perenggan 3 dan 5 Perkara tersebut selepas tempoh 10 tahun dari tarikh di mana Perjanjian ini mula berkuat kuasa. 5. Walau apa pun peruntukan dalam perenggan 2 Protokol ini, pihak berkuasa berwibawa Malaysia akan membekalkan maklumat dibawah Perkara 27 (Pertukaran Maklumat) berkenaan dengan orang yang berhak untuk mendapat manfaat daripada Akta Cukai Aktiviti Perniagaan Labuan, 1990. 6. Merujuk kepada Perkara 27 (Pertukaran Maklumat), maka difahami bahawa istilah “maklumat” termasuk apa-apa dokumen atau salinan dokumen yang disahkan. 7. Merujuk kepada Bantuan Pemungutan Cukai, maka difahami bahawa jika Malaysia membuat pindaan ke atas undang-undang domestiknya bagi tujuan ini, kedua-dua Negara Pejanji hendaklah berunding antara satu sama lain bagi maksud memasukkan Perkara berkenaan dengan Bantuan Pemungutan Cukai dalam Perjanjian ini. 8. Merujuk kepada Pemeriksaan Cukai di Luar Negara, maka difahami bahawa jika Malaysia membuat pindaan ke atas undang-undang domestiknya bagi tujuan ini, kedua-dua Negara Pejanji hendaklah berunding bersama bagi tujuan memasukkan Perkara berkenaan dengan Pemeriksaan Cukai di Luar Negara dalam Perjanjian ini. P.U. (A) 338 42 PADA MENYAKSIKAN HAL YANG TERSEBUT DI ATAS, yang bertandatangan di bawah ini, yang telah diberi kuasa dengan sewajarnya, telah menandatangani Perjanjian ini. DIBUAT dalam dua salinan di Putrajaya pada 9 hari bulan Mei 2012, setiap satu dalam bahasa Hindi, Melayu dan Inggeris, kesemua teks sama sahnya. Sekiranya terdapat apa-apa pertikaian dalam pentafsiran, teks bahasa Inggeris hendaklah dipakai. KETUA SETIAUSAHA PERBENDAHARAAN PESURUHJAYA TINGGI INDIA KE KEMENTERIAN KEWANGAN MALAYSIA REPUBLIK INDIA Dibuat 25 September 2012 [Perb: 0.6869/24 Jld.6 (SK.6); PN(PU2)80A/XVI] DATO’ SERI AHMAD HUSNI MOHAMAD HANADZLAH Menteri Kewangan Kedua [Akan dibentangkan di hadapan Dewan Rakyat menurut subseksyen 132(6) Akta Cukai Pendapatan 1967 dan subseksyen 65A(5) Akta Petroleum (Cukai Pendapatan) 1967] P.U. (A) 338 43 INCOME TAX ACT 1967 AND PETROLEUM (INCOME TAX) ACT 1967 DOUBLE TAXATION RELIEF (THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDIA) ORDER 2012 IN exercise of the powers conferred by subsection 132(1) of the Income Tax Act 1967 [Act 53] and subsection 65A(1) of the Petroleum (Income Tax) Act 1967 [Act 543], the Minister makes the following order: Citation 1. This order may be cited as the Double Taxation Relief (The Government of the Republic of India) Order 2012. Double taxation relief 2. It is declared that the arrangements specified in the Schedule have been made by the Government of Malaysia with the Government of the Republic of India with a view to affording relief from double taxation in relation to Malaysian tax and Indian tax (as defined in each case in the arrangements) and that it is expedient that those arrangements shall have effect.
schedule_3
SCHEDULE (Paragraph 2) AGREEMENT BETWEEN THE GOVERNMENT OF MALAYSIA AND THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDIA FOR THE AVOIDANCE OF DOUBLE TAXATION AND THE PREVENTION OF FISCAL EVASION WITH RESPECT TO TAXES ON INCOME The Government of Malaysia and the Government of the Republic of India, desiring to conclude an Agreement for the avoidance of double taxation and the prevention of fiscal evasion with respect to taxes on income and with a view to promoting economic cooperation between the two countries, have agreed as follows: P.U. (A) 338 44 Article 1 PERSONS COVERED This Agreement shall apply to persons who are residents of one or both of the Contracting States. Article 2 TAXES COVERED 1. This Agreement shall apply to taxes on income imposed on behalf of a Contracting State or of its political subdivisions or local authorities, irrespective of the manner in which they are levied. 2. There shall be regarded as taxes on income all taxes imposed on total income, or on elements of income, including taxes on gains from the alienation of movable or immovable property and taxes on the total amounts of wages or salaries paid by enterprises. 3. The existing taxes which are the subject of this Agreement are: (a) in India, the income tax, including any surcharge thereon; (hereinafter referred to as "Indian tax"); (b) in Malaysia: (i) the income tax; and (ii) the Petroleum income tax; (hereinafter referred to as “Malaysian tax”). 4. The Agreement shall apply also to any identical or substantially similar taxes that are imposed after the date of signature of the Agreement in addition to, or in place of, P.U. (A) 338 45 the existing taxes. The competent authorities of the Contracting States shall notify each other of any significant changes that have been made in their respective taxation laws. Article 3 GENERAL DEFINITIONS 1. For the purposes of this Agreement, unless the context otherwise requires: (a) the term “India” means the territory of India and includes the territorial sea and airspace above it, as well as any other maritime zone in which India has sovereign rights, other rights and jurisdiction, according to the Indian law and in accordance with international law, including the United Nations Convention on the Law of the Sea; (b) the term “Malaysia” means the territories of the Federation of Malaysia, the territorial waters of Malaysia and the sea-bed and subsoil of the territorial waters, and the air space above such areas, and includes any area extending beyond the limits of the territorial waters of Malaysia, and the sea-bed and subsoil of any such area, which has been or may hereafter be designated under the laws of Malaysia and in accordance with international law as an area over which Malaysia has sovereign rights or jurisdiction for the purposes of exploring and exploiting the natural resources, whether living or non-living; (c) the terms "Contracting State" and "the other Contracting State" mean the Republic of India or Malaysia as the context requires; (d) the term "person" includes an individual, a company, a body of persons and any other entity which is treated as a taxable unit under the taxation laws in force in the respective Contracting States; P.U. (A) 338 46 (e) the term "company" means any body corporate or any entity that is treated as a body corporate for tax purposes; (f) the terms "enterprise of a Contracting State" and "enterprise of the other Contracting State" mean respectively an enterprise carried on by a resident of a Contracting State and an enterprise carried on by a resident of the other Contracting State; (g) the term "international traffic" means any transport by a ship or aircraft operated by an enterprise of a Contracting State, except when the ship or aircraft is operated solely between places in the other Contracting State; (h) the term "competent authority" means: (i) in the case of India: the Finance Minister, Government of India, or his authorized representative; (ii) in the case of Malaysia, the Minister of Finance or his authorized representative; (i) the term "national" means: (i) any individual possessing the nationality or citizenship of a Contracting State; and (ii) any legal person, partnership or association deriving its status as such from the laws in force in a Contracting State; (j) the term “tax” means Malaysian tax or Indian tax, as the context requires, but shall not include any amount which is payable in respect of a default or omission in relation to the taxes to which this Agreement applies or which represents a penalty or fine imposed relating to those taxes; P.U. (A) 338 47 (k) for the purposes of the Agreement, the term “fiscal year” wherever it appears means: (i) in the case of India, the financial year beginning on the 1st day of April; (ii) in the case of Malaysia, the meaning as assigned by section 20 of the Income Tax Act, 1967. 2. As regards the application of the Agreement at any time by a Contracting State any term not defined therein shall, unless the context otherwise requires, have the meaning that it has at that time under the law of that State for the purposes of the taxes to which the Agreement applies and any meaning under the applicable tax laws of that State prevailing over a meaning given to the term under other laws of that State. Article 4 RESIDENT 1. For the purposes of this Agreement, the term "resident of a Contracting State" means any person who, under the laws of that State, is liable to tax therein by reason of his domicile, residence, place of management or any other criterion of a similar nature and also includes that State and any political subdivision or local authority or a statutory body established under an Act of Parliament or State Legislative Assembly thereof. This term, however, does not include any person who is liable to tax in that State in respect only of income from sources in that State. 2. Where by reason of the provisions of paragraph 1 an individual is a resident of both Contracting States, then his status shall be determined as follows: (a) he shall be deemed to be a resident only of the State in which he has a permanent home available to him; if he has a permanent home available to him in both States, he shall be deemed to be a resident only of the State P.U. (A) 338 48 with which his personal and economic relations are closer (centre of vital interests); (b) if the State in which he has his centre of vital interests cannot be determined, or if he has not a permanent home available to him in either State, he shall be deemed to be a resident only of the State in which he has an habitual abode; (c) if he has an habitual abode in both States or in neither of them, he shall be deemed to be a resident only of the State of which he is a national; (d) if he is a national of both States or of neither of them, the competent authorities of the Contracting States shall endeavour to settle the question by mutual agreement. 3. Where by reason of the provisions of paragraph 1 a person other than an individual is a resident of both Contracting States, then it shall be deemed to be a resident only of the State in which its place of effective management is situated. If the State in which its place of effective management is situated cannot be determined, then the competent authorities of the Contracting States shall endeavour to settle the question by mutual agreement. Article 5 PERMANENT ESTABLISHMENT 1. For the purposes of this Agreement, the term "permanent establishment" means a fixed place of business through which the business of an enterprise is wholly or partly carried on. 2. The term "permanent establishment" includes especially: P.U. (A) 338 49 (a) a place of management; (b) a branch; (c) an office; (d) a factory; (e) a workshop; (f) a sales outlet; (g) a warehouse in relation to a person providing storage facilities for others; (h) a farm, plantation or other place where agricultural, forestry, plantation or related activities are carried on; and (i) a mine, an oil or gas well, a quarry or any other place of extraction of natural resources. 3. (a) A building site or construction, installation or assembly project or supervisory activities in connection therewith constitutes a permanent establishment only if such site, project or activities last more than nine months. (b) The furnishing of services, including consultancy services, by an enterprise through employees or other personnel engaged by the enterprise for such purpose constitutes a permanent establishment, but only where activities of that nature continue (for the same or connected project) within the country for a period or periods aggregating more than 90 days within any twelve-month period. 4. Notwithstanding the preceding provisions of this Article the term "permanent establishment" shall be deemed not to include: (a) the use of facilities solely for the purpose of storage or display of goods or merchandise belonging to the enterprise; (b) the maintenance of a stock of goods or merchandise belonging to the enterprise solely for the purpose of storage or display; P.U. (A) 338 50 (c) the maintenance of a stock of goods or merchandise belonging to the enterprise solely for the purpose of processing by another enterprise; (d) the maintenance of a fixed place of business solely for the purpose of purchasing goods or merchandise or of collecting information, for the enterprise; (e) the maintenance of a fixed place of business solely for the purpose of carrying on, for the enterprise, any other activity of a preparatory or auxiliary character; (f) the maintenance of a fixed place of business solely for any combination of activities mentioned in subparagraphs (a) to (e), provided that the overall activity of the fixed place of business resulting from this combination is of a preparatory or auxiliary character. 5. Notwithstanding the provisions of paragraphs 1 and 2, where a person - other than an agent of an independent status to whom paragraph 7 applies - is acting in a Contracting State on behalf of an enterprise of the other Contracting State, that enterprise shall be deemed to have a permanent establishment in the first-mentioned Contracting State in respect of any activities which that person undertakes for the enterprise, if such a person: (a) has, and habitually exercises in that State an authority to conclude contracts in the name of the enterprise, unless the activities of such person are limited to those mentioned in paragraph 4 which, if exercised through a fixed place of business, would not make this fixed place of business a permanent establishment under the provisions of that paragraph; P.U. (A) 338 51 (b) has no such authority, but habitually maintains in the first-mentioned State a stock of goods or merchandise from which he regularly delivers goods or merchandise on behalf of the enterprise; or (c) habitually secures orders in the first-mentioned State, wholly or almost wholly for the enterprise itself. 6. Notwithstanding the preceding provisions of this Article, an insurance enterprise of a Contracting State shall, except in regard to re-insurance, be deemed to have a permanent establishment in the other Contracting State if it collects premiums in the territory of that other State or insures risks situated therein through a person other than an agent of an independent status to whom paragraph 7 applies. 7. An enterprise shall not be deemed to have a permanent establishment in a Contracting State merely because it carries on business in that State through a broker, general commission agent or any other agent of an independent status, provided that such persons are acting in the ordinary course of their business. However, when the activities of such an agent are devoted wholly or almost wholly on behalf of that enterprise, and conditions are made or imposed between that enterprise and the agent in their commercial and financial relations which differ from those which would have been made between independent enterprises, he will not be considered an agent of an independent status within the meaning of this paragraph. 8. The fact that a company which is a resident of a Contracting State controls or is controlled by a company which is a resident of the other Contracting State or which carries on business in that other State (whether through a permanent establishment or otherwise), shall not of itself constitute either company a permanent establishment of the other. P.U. (A) 338 52 Article 6 INCOME FROM IMMOVABLE PROPERTY 1. Income derived by a resident of a Contracting State from immovable property (including income from agriculture or forestry) situated in the other Contracting State may be taxed in that other State. 2. The term "immovable property" shall have the meaning which it has under the law of the Contracting State in which the property in question is situated. The term shall in any case include property accessory to immovable property, livestock and equipment used in agriculture and forestry, rights to which the provisions of general law respecting landed property apply, usufruct of immovable property and rights to variable or fixed payments as consideration for the working of, or the right to work, mineral deposits, sources and other natural resources; ships, boats and aircraft shall not be regarded as immovable property. 3. The provisions of paragraph 1 shall apply to income derived from the direct use, letting, or use in any other form of immovable property. 4. The provisions of paragraphs 1 and 3 shall also apply to the income from immovable property of an enterprise and to income from immovable property used for the performance of independent personal services. Article 7 BUSINESS PROFITS 1. The profits of an enterprise of a Contracting State shall be taxable only in that State unless the enterprise carries on business in the other Contracting State through a permanent establishment situated therein. If the enterprise carries on business as aforesaid, the profits of the enterprise may be taxed in the other State but only so much of them as is attributable to that permanent establishment. P.U. (A) 338 53 2. Subject to the provisions of paragraph 3, where an enterprise of a Contracting State carries on business in the other Contracting State through a permanent establishment situated therein, there shall in each Contracting State be attributed to that permanent establishment the profits which it might be expected to make if it were a distinct and separate enterprise engaged in the same or similar activities under the same or similar conditions and dealing wholly independently with the enterprise of which it is a permanent establishment. 3. In determining the profits of a permanent establishment, there shall be allowed as deductions expenses which are incurred for the purposes of the permanent establishment, including executive and general administrative expenses so incurred, whether in the State in which the permanent establishment is situated or elsewhere, in accordance with the provisions of the tax laws of that State. However, no such deduction shall be allowed in respect of amounts, if any, paid (otherwise than towards reimbursement of actual expenses) by the permanent establishment to the head office of the enterprise or any of its other offices, by way of royalties, fees or other similar payments in return for the use of patents, know-how or other rights, or by way of commission or other charges for specific services performed or for management, or, except in the case of banking enterprises, by way of interest on moneys lent to the permanent establishment. Likewise, no account shall be taken, in the determination of the profits of a permanent establishment, for amounts charged (otherwise than toward reimbursement of actual expenses), by the permanent establishment to the head office of the enterprise or any of its other offices, by way of royalties, fees or other similar payments in return for the use of patents, know-how or other rights, or by way of commission or other charges for specific services performed or for management, or, except in the case of a banking enterprise, by way of interest on moneys lent to the head office of the enterprise or any of its other offices. 4. In so far as it has been customary in a Contracting State to determine the profits to be attributed to a permanent establishment on the basis of an apportionment of the total profits of the enterprise to its various parts, nothing in paragraph 2 shall preclude that Contracting State from determining the profits to be taxed by such an P.U. (A) 338 54 apportionment as may be customary; the method of apportionment adopted shall, however, be such that the result shall be in accordance with the principles contained in this Article. 5. No profits shall be attributed to a permanent establishment by reason of the mere purchase by that permanent establishment of goods or merchandise for the enterprise. 6. For the purposes of the preceding paragraphs, the profits to be attributed to the permanent establishment shall be determined by the same method year by year unless there is good and sufficient reason to the contrary. 7. Where profits include items of income which are dealt with separately in other Articles of this Agreement, then the provisions of those Articles shall not be affected by the provisions of this Article. Article 8 SHIPPING AND AIR TRANSPORT 1. Profits derived by an enterprise of a Contracting State from the operation of ships or aircraft in international traffic shall be taxable only in that State. 2. For the purposes of this Article, profits from the operation of ships or aircraft in international traffic shall mean profits derived by an enterprise described in paragraph 1 from the transportation by sea or air respectively of passengers, mail, livestock or goods carried on by the owners or lessees or charterers of ships or aircraft including: (a) the sale of tickets for such transportation on behalf of other enterprises; and P.U. (A) 338 55 (b) the rental of ships or aircraft incidental to any activity directly connected with such transportation. 3. Profits of an enterprise of a Contracting State described in paragraph 1 from the use, maintenance, or rental of containers (including trailers, barges and related equipment for the transport of containers) used in connection with the operation of ships or aircraft in international traffic which is supplementary or incidental to its international operation of ships or aircrafts shall be taxable only in that Contracting State unless the containers are used solely within the other Contracting State. 4. For the purposes of this Article, interest on investments directly connected with the operation of ships or aircraft in international traffic shall be regarded as profits derived from the operation of such ships or aircraft if they are integral to the carrying on of such business, and the provisions of Article 11 shall not apply in relation to such interest. 5. The provisions of paragraph 1 shall also apply to profits from the participation in a pool, a joint business or an international operating agency. Article 9 ASSOCIATED ENTERPRISES 3. Where— (a) an enterprise of a Contracting State participates directly or indirectly in the management, control or capital of an enterprise of the other Contracting State; or (b) the same persons participate directly or indirectly in the management, control or capital of an enterprise of a Contracting State and an enterprise of the other Contracting State; P.U. (A) 338 56 and in either case conditions are made or imposed between the two enterprises in their commercial or financial relations which differ from those which would be made between independent enterprises, then any profits which would, but for those conditions, have accrued to one of the enterprises, but, by reason of those conditions, have not so accrued, may be included in the profits of that enterprise and taxed accordingly. 2. Where a Contracting State includes in the profits of an enterprise of the State - and taxes accordingly - profits on which an enterprise of the other Contracting State has been charged to tax in that other State and the profits so included are profits which would have accrued to the enterprise of the first-mentioned State if the conditions made between the two enterprises had been those which would have been made between independent enterprises, then that other State may make an appropriate adjustment to the amount of the tax charged therein on those profits. In determining such adjustment, due regard shall be had to the other provisions of this Agreement and the competent authorities of the Contracting States shall if necessary consult each other. Article 10 DIVIDENDS 1. Dividends paid by a company which is a resident of a Contracting State to a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State. 2. However, such dividends may also be taxed in the Contracting State of which the company paying the dividends is a resident and according to the laws of that State, but if the beneficial owner of the dividends is a resident of the other Contracting State, the tax so charged shall not exceed 5 per cent of the gross amount of the dividends. This paragraph shall not affect the taxation of the company in respect of the profits out of which the dividends are paid. 3. The term "dividends" as used in this Article means income from shares or other rights, not being debt-claims, participating in profits, as well as income from other P.U. (A) 338 57 corporate rights which is subjected to the same taxation treatment as income from shares by the laws of the State of which the company making the distribution is a resident. 4. The provisions of paragraphs 1 and 2 shall not apply if the beneficial owner of the dividends, being a resident of a Contracting State, carries on business in the other Contracting State of which the company paying the dividends is a resident, through a permanent establishment situated therein, or performs in that other State independent personal services from a fixed base situated therein, and the holding in respect of which the dividends are paid is effectively connected with such permanent establishment or fixed base. In such case the provisions of Article 7 or Article 15, as the case may be, shall apply. 5. Where a company which is a resident of a Contracting State derives profits or income from the other Contracting State, that other State may not impose any tax on the dividends paid by the company, except insofar as such dividends are paid to a resident of that other State or insofar as the holding in respect of which the dividends are paid is effectively connected with a permanent establishment or a fixed base situated in that other State, nor subject the company's undistributed profits to a tax on the company's undistributed profits, even if the dividends paid or the undistributed profits consist wholly or partly of profits or income arising in such other State. Article 11 INTEREST 1. Interest arising in a Contracting State and paid to a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State. 2. However, such interest may also be taxed in the Contracting State in which it arises, and according to the laws of that State, but if the beneficial owner of the interest is a resident of the other Contracting State, the tax so charged shall not exceed 10 per cent of the gross amount of the interest. P.U. (A) 338 58 3. Notwithstanding the provisions of paragraph 2, interest arising in a Contracting State shall be exempt from tax in that State provided it is derived and beneficially owned by: (a) in the case of Malaysia: (i) the Government of Malaysia; (ii) the Government of the States; (iii) Bank Negara Malaysia; (iv) the local authorities; (v) the statutory bodies wholly owned by the Government; (vi) the Export-Import Bank of Malaysia Berhad (EXIM Bank); (vii) Bank Pembangunan Malaysia Berhad (Development Bank of Malaysia Berhad); (viii) Bank Perusahaan Kecil & Sederhana Malaysia Berhad (Small & Medium Enterprise Bank of Malaysia Berhad); and (ix) Malaysia Industrial Development Finance Berhad; (b) in the case of India: (i) the Government; (ii) the political sub-divisions; (iii) the statutory bodies wholly owned by the Government; (iv) the local authorities; (v) the Export-Import Bank of India (EXIM Bank); (vi) the Reserve Bank of India; (vii) the Industrial Finance Corporation of India; (viii) the Industrial Development Bank of India; (ix) the National Housing Bank; and (x) the Small Industrial Development Bank of India; P.U. (A) 338 59 (c) any other institution as may be agreed from time to time between the competent authorities of the Contracting States. 4. The term "interest" as used in this Article means income from debt claims of every kind, whether or not secured by mortgage and whether or not carrying a right to participate in the debtor's profits, and in particular, income from government securities and income from bonds or debentures, including premiums and prizes attaching to such securities, bonds or debentures. Penalty charges for late payment shall not be regarded as interest for the purpose of this Article. 5. The provisions of paragraphs 1 and 2 shall not apply if the beneficial owner of the interest, being a resident of a Contracting State, carries on business in the other Contracting State in which the interest arises, through a permanent establishment situated therein, or performs in that other State independent personal services from a fixed base situated therein, and the debt claim in respect of which the interest is paid is effectively connected with such permanent establishment or fixed base. In such case, the provisions of Article 7 or Article 15, as the case may be, shall apply. 6. Interest shall be deemed to arise in a Contracting State when the payer is a resident of that State. Where, however, the person paying the interest, whether he is a resident of a Contracting State or not, has in a Contracting State a permanent establishment or a fixed base in connection with which the indebtedness on which the interest is paid was incurred, and such interest is borne by such permanent establishment or fixed base, then such interest shall be deemed to arise in the State in which the permanent establishment or fixed base is situated. 7. Where, by reason of a special relationship between the payer and the beneficial owner or between both of them and some other person, the amount of the interest, having regard to the debt claim for which it is paid, exceeds the amount which would have been agreed upon by the payer and the beneficial owner in the absence of such relationship, the provisions of this Article shall apply only to the last-mentioned amount. In such case, the excess part of the payments shall remain taxable according to P.U. (A) 338 60 the laws of each Contracting State, due regard being had to the other provisions of this Agreement. Article 12 ROYALTIES 1. Royalties arising in a Contracting State and paid to a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State. 2. However, such royalties may also be taxed in the Contracting State in which they arise, and according to the laws of that State, but if the recipient is the beneficial owner of the royalties, the tax so charged shall not exceed 10 per cent of the gross amount of the royalties. 3. The term "royalties" as used in this Article means payments of any kind received as a consideration for the use of, or the right to use, any copyright of literary, artistic or scientific work including cinematograph films or films or tapes used for television or radio broadcasting, any patent, trade mark, design or model, plan, secret formula or process, or for the use of, or the right to use, industrial, commercial or scientific equipment, or for information (know-how) concerning industrial, commercial or scientific experience. 4. The provisions of paragraphs 1 and 2 shall not apply if the beneficial owner of the royalties, being a resident of a Contracting State, carries on business in the other Contracting State in which the royalties arise through a permanent establishment situated therein, or performs in that other State independent personal services from a fixed base situated therein, and the right or property in respect of which the royalties are paid is effectively connected with such permanent establishment or fixed base. In such case, the provisions of Article 7 or Article 15, as the case may be, shall apply. 5. Royalties shall be deemed to arise in a Contracting State when the payer is a resident of that State. Where, however, the person paying such royalties, whether he is a P.U. (A) 338 61 resident of a Contracting State or not, has in a Contracting State a permanent establishment or a fixed base in connection with which the obligation to pay the royalties was incurred, and such royalties are borne by such permanent establishment or fixed base, then such royalties shall be deemed to arise in the State in which the permanent establishment or fixed base is situated. 6. Where, by reason of a special relationship between the payer and the beneficial owner or between both of them and some other person, the amount of the royalties, having regard to the use, right or information for which they are paid, exceeds the amount which would have been agreed upon by the payer and the beneficial owner in the absence of such relationship, the provisions of this Article shall apply only to the last-mentioned amount. In such case, the excess part of the payments shall remain taxable according to the laws of each Contracting State, due regard being had to the other provisions of this Agreement. Article 13 FEES FOR TECHNICAL SERVICES 1. Fees for technical services arising in a Contracting State which are derived by a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State. 2. However, such fees for technical services may also be taxed in the Contracting State in which they arise and according to the laws of that State, but if the beneficial owner of the fees for technical services is a resident of the other Contracting State the tax so charged shall not exceed 10 percent of the gross amount of the fees for technical services. 3. The term “fees for technical services” means payment of any kind in consideration for the rendering of any managerial, technical or consultancy services including the provision of services by technical or other personnel but does not include payments for services mentioned in Article 15 and Article 16 of this Agreement. P.U. (A) 338 62 4. The provisions of paragraph 1 of this Article shall not apply if the beneficial owner of the fees for technical services, being a resident of a Contracting State, carries on business in the other Contracting State in which the fees for technical services arise through a permanent establishment situated therein, or performs in that other State independent personnel services from a fixed base situated therein, and the fees for technical services are effectively connected with such permanent establishment or fixed base. In such case, the provisions of Article 7 or Article 15, as the case may be, shall apply. 5. Fees for technical services shall be deemed to arise in a Contracting State when the payer is a resident of that State. Where, however, the person paying the fees for technical services, whether he is a resident of a Contracting State or not, has in a Contracting State a permanent establishment or a fixed base in connection with which the obligation to pay the fees for technical services was incurred, and such fees for technical services are borne by such permanent establishment or fixed base, then such fees for technical services shall be deemed to arise in the Contracting State in which the permanent establishment or fixed base is situated. 6. Where, by reason of a special relationship between the payer and the beneficial owner or between both of them and some other person, the amount of the fees for technical services paid exceeds, for whatever reason, the amount which would have been agreed upon by the payer and the beneficial owner in the absence of such relationship, the provisions of this Article shall only apply to the last-mentioned amount. In such case, the excess part of the payments shall remain taxable according to the law of each Contracting State, due regard being had to the other provisions of this Agreement. P.U. (A) 338 63 Article 14 CAPITAL GAINS 1. Gains derived by a resident of a Contracting State from the alienation of immovable property referred to in Article 6 and situated in the other Contracting State may be taxed in that other State. 2. Gains from the alienation of movable property forming part of the business property of a permanent establishment which an enterprise of a Contracting State has in the other Contracting State or of movable property pertaining to a fixed base available to a resident of a Contracting State in the other Contracting State for the purpose of performing independent personal services, including such gains from the alienation of such a permanent establishment (alone or with the whole enterprise) or of such fixed base, may be taxed in that other State. 3. Gains from the alienation of ships or aircraft operated in international traffic, or movable property pertaining to the operation of such ships or aircraft shall be taxable only in the Contracting State of which the alienator is a resident. 4. Gains derived by a resident of a Contracting State from the alienation of shares deriving more than 50 per cent of their value directly or indirectly from immovable property situated in the other Contracting State or any other right pertaining to such immovable property may be taxed in that other State. 5. Gains from the alienation of shares other than those mentioned in paragraph 4 in a company which is a resident of a Contracting State may be taxed in that State. 6. Gains from the alienation of any property other than that referred to in paragraphs 1, 2, 3, 4 and 5, shall be taxable only in the Contracting State of which the alienator is a resident. P.U. (A) 338 64 Article 15 INDEPENDENT PERSONAL SERVICES 1. Income derived by an individual who is a resident of a Contracting State from the performance of professional services or other independent activities of a similar character shall be taxable only in that State except in the following circumstances when such income may also be taxed in the other Contracting State: (a) if he has a fixed base regularly available to him in the other Contracting State for the purpose of performing his activities; in that case, only so much of the income as is attributable to that fixed base may be taxed in that other State; or (b) if his stay in the other Contracting State is for a period or periods amounting to or exceeding in the aggregate 183 days in any period of twelve months commencing or ending in the fiscal year concerned; in that case, only so much of the income as is derived from his activities performed in that other State may be taxed in that other State. 2. The term "professional services" includes especially independent scientific, literary, artistic, educational or teaching activities as well as the independent activities of physicians, lawyers, engineers, architects, surgeons, dentists and accountants. Article 16 DEPENDENT PERSONAL SERVICES 1. Subject to the provisions of Articles 17, 19, 20, 21 and 22, salaries, wages and other similar remuneration derived by a resident of a Contracting State in respect of an employment shall be taxable only in that State unless the employment is exercised in the other Contracting State. If the employment is so exercised, such remuneration as is derived therefrom may be taxed in that other State. P.U. (A) 338 65 2. Notwithstanding the provisions of paragraph 1, remuneration derived by a resident of a Contracting State in respect of an employment exercised in the other Contracting State shall be taxable only in the first-mentioned State if: (a) the recipient is present in the other State for a period or periods not exceeding in the aggregate 183 days in any twelve months period commencing or ending in the fiscal year concerned, and (b) the remuneration is paid by, or on behalf of, an employer who is not a resident of the other State, and (c) the remuneration is not borne by a permanent establishment or a fixed base which the employer has in the other State. 3. Notwithstanding the preceding provisions of this Article, remuneration derived in respect of an employment exercised aboard a ship or aircraft operated in international traffic, by an enterprise of a Contracting State may be taxed in that State. Article 17 DIRECTORS' FEES Directors' fees and other similar payments derived by a resident of a Contracting State in his capacity as a member of the board of directors in a company which is a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State. Article 18 ARTISTES AND SPORTSPERSONS 1. Notwithstanding the provisions of Articles 15 and 16, income derived by a resident of a Contracting State as an entertainer, such as a theatre, motion picture, radio or television artiste, or a musician, or as a sportsperson, from personal activities as such exercised in the other Contracting State, may be taxed in that other State. P.U. (A) 338 66 2. Where income in respect of personal activities exercised by an entertainer or a sportsperson in his capacity as such accrues not to the entertainer or sportsperson himself but to another person, that income may, notwithstanding the provisions of Articles 7, 15 and 16, be taxed in the Contracting State in which the activities of the entertainer or sportsperson are exercised. 3. The provisions of paragraphs 1 and 2, shall not apply to income from activities performed in a Contracting State by entertainers or sportspersons if the activities are substantially supported by public funds of one or both of the Contracting States or of political subdivisions or local authorities thereof. In such case, the income shall be taxable only in the Contracting State of which the entertainer or sportsperson is a resident. Article 19 PENSIONS 1. Subject to the provisions of paragraph 2 of Article 20, pensions, annuities and other similar remuneration paid to a resident of a Contracting State in consideration of past employment shall be taxable only in that State. 2. The term “annuity” means a stated sum payable periodically at stated times during life or during a specified or ascertainable period of time, under an obligation to make the payments in return for adequate and full consideration in money or moneys worth. Article 20 GOVERNMENT SERVICE 1. (a) Salaries, wages and other similar remuneration, other than a pension, paid by a Contracting State or a political subdivision or a local authority or a statutory body thereof to an individual in respect of services rendered to that State or political P.U. (A) 338 67 subdivision or local authority or statutory body thereof shall be taxable only in that State. (b) However, such salaries, wages and other similar remuneration shall be taxable only in the other Contracting State if the services are rendered in that State and the individual is a resident of that State who: (i) is a national of that State; or (ii) did not become a resident of that State solely for the purpose of rendering the services. 2. (a) Any pension paid by, or out of funds created by, a Contracting State or a political subdivision or a local authority or a statutory body thereof to an individual in respect of services rendered to that State or political subdivision or local authority or statutory body shall be taxable only in that State. (b) However, such pension shall be taxable only in the other Contracting State if the individual is a resident of, and a national of, that State. 3. The provisions of Articles 16, 17, 18 and 19 shall apply to salaries, wages and other similar remuneration and to pensions in respect of services rendered in connection with a business carried on by a Contracting State or a political subdivision or a local authority or a statutory body thereof. Article 21 PROFESSORS, TEACHERS AND RESEARCH SCHOLARS 1. A professor, teacher or research scholar who is or was a resident of the Contracting State immediately before visiting the other Contracting State for the purpose of teaching or engaging in research, or both, at a university, college or other similar approved institution in that other Contracting State shall be exempt from tax in P.U. (A) 338 68 that other State on any remuneration for such teaching or research for a period not exceeding 2 years from the date of his first arrival in that other State. 2. This Article shall apply to income from research only if such research is undertaken by the individual in public interest and not primarily for the benefit of some private person or persons. 3. For the purposes of this Article, an individual shall be deemed to be a resident of a Contracting State if he is resident in that State in the fiscal year in which he visits the other Contracting State or in the immediately preceding fiscal year. Article 22 STUDENTS 1. A student who is or was a resident of one of the Contracting States immediately before visiting the other Contracting State and who is present in that other Contracting State solely for the purpose of his education or training, shall besides grants, loans and scholarships be exempt from tax in that other State on: (a) payments made to him by persons residing outside that other State for the purposes of his maintenance, education or training; and (b) remuneration which he derives from an employment which he exercises in the other Contracting State if the employment is directly related to his studies. 2. The benefits of this Article shall extend only for such period of time as may be reasonable or customarily required to complete the education or training undertaken, but in no event shall any individual have the benefits of this Article, for more than six consecutive years from the date of his first arrival for the purposes of his education or training in that other State. P.U. (A) 338 69 Article 23 OTHER INCOME 1. Items of income of a resident of a Contracting State, wherever arising, not dealt with in the foregoing Articles of this Agreement shall be taxable only in that State. 2. The provisions of paragraph 1 shall not apply to income, other than income from immovable property as defined in paragraph 2 of Article 6, if the recipient of such income, being a resident of a Contracting State, carries on business in the other Contracting State through a permanent establishment situated therein, or performs in that other State independent personal services from a fixed base situated therein, and the right or property in respect of which the income is paid is effectively connected with such permanent establishment or fixed base. In such case, the provisions of Article 7 or Article 15, as the case may be, shall apply. 1. Notwithstanding the provisions of paragraphs 1 and 2, items of income of a resident of a Contracting State not dealt with in the foregoing Articles of this Agreement and arising in the other Contracting State may also be taxed in that other State. Article 24 METHODS FOR ELIMINATION OF DOUBLE TAXATION 1. The laws in force in either of the Contracting States will continue to govern the taxation of income in the respective Contracting States except where provisions to the contrary are made in this Agreement. 2. In the case of India, double taxation shall be eliminated as follows: Where a resident of India derives income which, in accordance with the provisions of this Agreement, may be taxed in Malaysia, India shall allow as a deduction from the tax on the income of that resident an amount equal to the amount of tax paid in Malaysia whether directly or by deduction at source. Such amount shall not, however, P.U. (A) 338 70 exceed that part of the tax (as computed before the deduction is given) which is attributable to the income which may be taxed in Malaysia. 3. For the purposes of paragraph 4, the term “tax paid in Malaysia” shall be deemed to include the tax which would, under the laws of Malaysia and in accordance with this Agreement, have been payable on any income derived from sources in Malaysia had the income not been taxed at a reduced rate or exempted from Malaysian tax in accordance with the provisions of this Agreement and the special incentives under the Malaysian laws for the promotion of economic development of Malaysia which were in force at the date of signature of this Agreement or any other provisions which may subsequently be introduced in Malaysia in modification of, or in addition to, those laws so far as they are agreed by the competent authorities of the Contracting States to be of a substantially similar character. 4. In the case of Malaysia, double taxation shall be eliminated as follows: Subject to the laws of Malaysia regarding the allowance as a credit against Malaysian tax of tax payable in any country other than Malaysia, tax paid in India under the taxation laws of India and in accordance with the provisions of this Agreement, by a resident of Malaysia in respect of income derived from India shall be allowed as a credit against tax payable in Malaysia in respect of that income. Where such income is a dividend paid by a company which is a resident of India to a company which is a resident of Malaysia and which owns not less than 10 per cent of the voting shares of the company paying the dividend, the credit shall take into account tax paid in India by that company in respect of its income out of which the dividend is paid. The credit shall not, however, exceed that part of the Malaysian tax, as computed before the credit is given, which is attributable to such item of income. 5. For the purposes of paragraph 2, the term “tax paid in India” shall be deemed to include the tax which would, under the laws of India and in accordance with this Agreement, have been payable on any income derived from sources in India had the income not been taxed at a reduced rate or exempted from Indian tax in accordance P.U. (A) 338 71 with the provisions of this Agreement and the special incentives under the Indian laws for the promotion of economic development of India which were in force at the date of signature of this Agreement or any other provisions which may subsequently be introduced in India in modification of, or in addition to, those laws so far as they are agreed by the competent authorities of the Contracting States to be of a substantially similar character. Article 25 NON-DISCRIMINATION 1. Nationals of a Contracting State shall not be subjected in the other Contracting State to any taxation or any requirement connected therewith, which is other or more burdensome than the taxation and connected requirements to which nationals of that other State in the same circumstances, in particular with respect to residence, are or may be subjected. This provision shall, notwithstanding the provisions of Article 1, also apply to persons who are not residents of one or both of the Contracting States. 2. The taxation on a permanent establishment which an enterprise of a Contracting State has in the other Contracting State shall not be less favorably levied in that other State than the taxation levied on enterprises of that other State carrying on the same activities. This provision shall not be construed as obliging a Contracting State to grant to residents of the other Contracting State any personal allowances, reliefs and reductions for taxation purposes on account of civil status or family responsibilities which it grants to its own residents. This provision shall not be construed as preventing a Contracting State from charging the profits of a permanent establishment which a company of the other Contracting State has in the first mentioned State at a rate of tax which is higher than that imposed on the profits of a similar company of the first mentioned Contracting State, nor as being in conflict with the provisions of paragraph 3 of Article 7. 3. Except where the provisions of paragraph 1 of Article 9, paragraph 7 of Article 11, or paragraph 6 of Article 12, or paragraph 6 of Article 13, apply, interest, P.U. (A) 338 72 royalties, fees for technical services and other disbursements paid by an enterprise of a Contracting State to a resident of the other Contracting State shall, for the purpose of determining the taxable profits of such enterprise, be deductible under the same conditions as if they had been paid to a resident of the first-mentioned State. 2. Enterprises of a Contracting State, the capital of which is wholly or partly owned or controlled, directly or indirectly, by one or more residents of the other Contracting State, shall not be subjected in the first-mentioned State to any taxation or any requirement connected therewith which is other or more burdensome than the taxation and connected requirements to which other similar enterprises of the first-mentioned State are or may be subjected. 5. The provisions of this Article shall apply to taxes covered by this Agreement. Article 26 MUTUAL AGREEMENT PROCEDURE 1. Where a person considers that the actions of one or both of the Contracting States result or will result for him in taxation not in accordance with the provisions of this Agreement, he may, irrespective of the remedies provided by the domestic law of those States, present his case to the competent authority of the Contracting State of which he is a resident or, if his case comes under paragraph 1 of Article 25, to that of the Contracting State of which he is a national. The case must be presented within three years from the first notification of the action resulting in taxation not in accordance with the provisions of the Agreement. 2. The competent authority shall endeavour, if the objection appears to it to be justified and if it is not itself able to arrive at a satisfactory solution, to resolve the case by mutual agreement with the competent authority of the other Contracting State, with a view to the avoidance of taxation, which is not in accordance with the Agreement. Any agreement reached shall be implemented notwithstanding any time limits in the domestic law of the Contracting States. P.U. (A) 338 73 3. The competent authorities of the Contracting States shall endeavour to resolve by mutual agreement any difficulties or doubts arising as to the interpretation or application of the Agreement. They may also consult together for the elimination of double taxation in cases not provided for in the Agreement. 4. The competent authorities of the Contracting States may communicate with each other directly for the purpose of reaching an agreement in the sense of the preceding paragraphs. When it seems advisable in order to reach agreement to have an oral exchange of opinions, such exchange may take place through the representatives of the competent authorities of the Contracting States. Article 27 EXCHANGE OF INFORMATION 1. The competent authorities of the Contracting States shall exchange such information as is foreseeably relevant for carrying out the provisions of this Agreement or to the administration or enforcement of the domestic laws concerning taxes of every kind and description imposed on behalf of the Contracting States, or of their political subdivisions or local authorities, insofar as the taxation thereunder is not contrary to the Agreement. The exchange of information is not restricted by Articles 1 and 2. 2. Any information received under paragraph 1 by a Contracting State shall be treated as secret in the same manner as information obtained under the domestic laws of that State and shall be disclosed only to persons or authorities (including courts and administrative bodies) concerned with the assessment or collection of, the enforcement or prosecution in respect of, the determination of appeals in relation to the taxes referred to in paragraph 1, or the oversight of the above. Such persons or authorities shall use the information only for such purposes. They may disclose the information in public court proceedings or in judicial decisions. Notwithstanding the foregoing, information received by a Contracting State may be used for other purposes when such information may be used for such other purposes under the laws of both States and the competent authority of the supplying State authorizes such use. P.U. (A) 338 74 3. In no case shall the provisions of paragraphs 1 and 2 be construed so as to impose on a Contracting State the obligation: (a) to carry out administrative measures at variance with the laws and administrative practice of that or of the other Contracting State; (b) to supply information which is not obtainable under the laws or in the normal course of the administration of that or of the other Contracting State; (c) to supply information which would disclose any trade, business, industrial, commercial or professional secret or trade process, or information the disclosure of which would be contrary to public policy (ordre public). 4. If information is requested by a Contracting State in accordance with this Article, the other Contracting State shall use its information gathering measures to obtain the requested information, even though that other State may not need such information for its own tax purposes. The obligation contained in the preceding sentence is subject to the limitations of paragraph 3 but in no case shall such limitations be construed to permit a Contracting State to decline to supply information solely because it has no domestic interest in such information. 5. In no case shall the provisions of paragraph 3 be construed to permit a Contracting State to decline to supply information solely because the information is held by a bank, other financial institution, nominee or person acting in an agency or a fiduciary capacity or because it relates to ownership interests in a person. P.U. (A) 338 75 Article 28 LIMITATION OF BENEFITS 1. The provisions of this Agreement shall in no case prevent a Contracting State from the application of the provisions of its domestic law and measures concerning tax avoidance or evasion, whether or not described as such. 2. A resident of a Contracting State shall not be entitled to the benefits of this Agreement if its affairs were arranged in such a manner as if it was the main purpose or one of the main purposes to take the benefits of this Agreement. 3. The case of legal entities not having bonafide business activities shall be covered by the provisions of this Article. Article 29 MEMBERS OF DIPLOMATIC MISSIONS AND CONSULAR POSTS Nothing in this Agreement shall affect the fiscal privileges of members of diplomatic missions or consular posts under the general rules of international law or under the provisions of special agreements. Article 30 ENTRY INTO FORCE 1. The Contracting States shall notify each other in writing, through diplomatic channels, of the completion of the procedures required by the respective laws for the entry into force of this Agreement. 2. This Agreement shall enter into force on the date of the later of the notifications referred to in paragraph 1 of this Article. 3. The provisions of this Agreement shall have effect: P.U. (A) 338 76 (a) in India, in respect of income derived in any fiscal year beginning on or after the first day of April next following the calendar year in which the Agreement enters into force; and (b) in Malaysia, in respect of Malaysian tax, to tax chargeable for any year of assessment beginning on or after the first day of January in the calendar year following the year in which this Agreement enters into force. 4. The Agreement between the Government of Malaysia and the Government of India for the Avoidance of Double Taxation and Prevention of Fiscal Evasion with respect to Taxes on Income signed at Putrajaya on the 14th day of May, 2001 shall cease to have effect when the provisions of this Agreement become effective in accordance with the provisions of paragraph 3. Article 31 TERMINATION This Agreement shall remain in force indefinitely until terminated by a Contracting State. Either Contracting State may terminate the Agreement, through diplomatic channels, by giving notice of termination at least six months before the end of any calendar year beginning after the expiration period of five years from the date of entry into force of the Agreement. In such event, the Agreement shall cease to have effect: (a) in India, in respect of income derived in any fiscal year on or after the first day of April next following the calendar year in which the notice is given; (b) in Malaysia, in respect of Malaysian tax, to tax chargeable for any year of assessment beginning on or after the first day of January in the calendar year following the year in which the notice is given. P.U. (A) 338 77 IN WITNESS WHEREOF the undersigned, duly authorized thereto, have signed this Agreement. DONE in duplicate at Putrajaya this 9 day of May 2012, each in the Hindi, Malay and English languages, all texts being equally authentic. In case of divergence of interpretation, the English text shall prevail. SECRETARY GENERAL OF TREASURY, MALAYSIA HIGH COMMISIONER OF INDIA MINISTRY OF FINANCE MALAYSIA TO MALAYSIA THE REPUBLIC OF INDIA PROTOCOL At the time of signing the Agreement between the Government of Malaysia and the Government of the Republic of India for the avoidance of double taxation and the prevention of fiscal evasion with respect to taxes on income, the undersigned have agreed that the following provisions shall form an integral part of the Agreement: 1. With reference to paragraph 1 of Article 4, it is understood that the second sentence of this paragraph is not to exclude residents of countries adopting a territorial principle in their taxation law. 2. It is understood that the persons who are entitled to tax benefits according to the Labuan Business Activity Tax Act, 1990 are not entitled to benefits of this Agreement. However, the provisions of this Agreement shall apply to such Labuan companies that P.U. (A) 338 78 have made an irrevocable election to be charged to tax in accordance with the Income Tax Act, 1967 of Malaysia. 3. It is understood that the term “may be taxed in the other State” wherever appearing in the Agreement should not be construed as preventing the country of residence from taxing the income. 4. It is understood that both the Contracting States shall review the provisions of Article 24 (Methods for Elimination of Double Taxation) in order to consider the extension of benefits in paragraphs 3 and 5 of that Article after the period of 10 years from the date on which this Agreement enters into force. 5. Notwithstanding the provisions of paragraph 2 of this Protocol, the competent authority of Malaysia will provide information under Article 27(Exchange of Information) regarding the persons who are entitled to the benefits of the Labuan Business Activity Tax Act, 1990. 6. With reference to Article 27 (Exchange of Information), it is understood that the term ‘information’ includes any documents or certified copies of the documents. 7. With reference to Assistance in Collection of Taxes, it is understood that if Malaysia amends its domestic laws for this purpose, then, the two Contracting States shall consult each other for the purpose of inserting Article on Assistance in Collection of Taxes in this Agreement. 8. With reference to Tax Examination Abroad, it is understood that if Malaysia amends its domestic laws for this purpose, then, the two Contracting States shall consult each other for the purpose of inserting Article on Tax Examination Abroad in this Agreement. P.U. (A) 338 79 IN WITNESS WHEREOF the undersigned, duly authorized thereto, have signed this Protocol. DONE in duplicate at Putrajaya this 9 day of May 2012, each in the Hindi, Malay and English languages, all texts being equally authentic. In case of divergence of interpretation, the English text shall prevail. SECRETARY GENERAL OF TREASURY, MALAYSIA HIGH COMMISIONER OF INDIA MINISTRY OF FINANCE MALAYSIA TO MALAYSIA THE REPUBLIC OF INDIA Made 25 September 2012 [Perb: 0.6869/24 Jld.6 (SK.6); PN(PU2)80A/XVI] DATO’ SERI AHMAD HUSNI MOHAMAD HANADZLAH Second Minister of Finance [To be laid before the Dewan Rakyat pursuant to subsection 132(6) of the Income Tax Act 1967 and subsection 65A(5) of the Petroleum (Income Tax) Act 1967]